arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · สัทธรรมวรรค

๑๐. ทุพพิโนทยสูตร เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในสัทธรรมวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๐. ทุปฺปฏิวิโนทยสุตฺต

๑๐. ทุปปฏิวิโนทยสูตร

ว่าด้วยธรรมที่บรรเทาได้ยาก

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ สัทธรรมวรรค ทุพพิโนทยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๒ หน้า ๑๗๕–๑๗๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๒ หน้า ๒๖๔–๒๖๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยา. กตเม ปญฺจ? อุปฺปนฺโน ราโค ทุปฺปฏิวิโนทโย, อุปฺปนฺโน โทโส ทุปฺปฏิวิโนทโย, อุปฺปนฺโน โมโห ทุปฺปฏิวิโนทโย, อุปฺปนฺนํ ปฏิภาณํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ, อุปฺปนฺนํ คมิกจิตฺตํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยาติ. ทสมํ. สทฺธมฺมวคฺโค ปฐโม ตสฺสุทฺทานํ

ตโย สมฺมตฺตนิยามา ตโย สทฺธมฺมสมฺโมสา

ทุกฺกถา เจว สารชฺชํ (๑) อุทายิ ทุพฺพิโนทยาติ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑อิ. สารชฺชํ เจว
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ ที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ราคะที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

๒. โทสะที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

๓. โมหะที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

๔. ปฏิภาณ ที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

๕. จิตคิดจะไปที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

ทุปปฏิวิโนทยสูตรที่ ๑๐ จบ

สัทธัมมวรรคที่ ๑ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมสัมมัตตนิยามสูตร ๒. ทุติยสัมมัตตนิยามสูตร

๓. ตติยสัมมัตตนิยามสูตร ๔. ปฐมสัทธัมมสัมโมสสูตร

๕. ทุติยสัทธัมมสัมโมสสูตร ๖. ตติยสัทธัมมสัมโมสสูตร

๗. ทุกกถาสูตร ๘. สารัชชสูตร

๙. อุทายีสูตร ๑๐. ทุปปฏิวิโนทยสูตร

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ปฏิภาณ ในที่นี้หมายถึงความมุ่งหวังที่จะพูด (กเถตุกามตา) (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๑๖๐/๖๐)

จบ ๑๐. ทุพพิโนทยสูตร