๑๐. ทุพพิโนทยสูตร เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยา กตเม ปญฺจ อุปฺปนฺโน ราโค ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺโน โทโส ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺโน โมโห ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺนํ ปฏิภาณํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ อุปฺปนฺนํ คมิกจิตฺตํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยาติ ฯ

สทฺธมฺมวคฺโค ปฐโม ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

ตโย สทฺธมฺมนิยามา ๑ ตโย สทฺธมฺมสมฺโมสา

ทุกฺกถา เจว สารชฺชํ ๒ อุทายิ ทุพฺพิโนทยาติ ฯ

________________

อาฆาตวคฺโค ทุติโย

๑ ม. สมฺมตฺตนิยามา ฯ ๒ ยุ. สารชฺชํ เจว ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ เกิดขึ้นแล้วบรรเทาได้ยาก ธรรม ๕ประการเป็นไฉน คือ ราคะ ๑ โทสะ ๑ โมหะ ๑ ปฏิภาณ ๑จิตคิดจะไป ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ เกิดขึ้นแล้วบรรเทาได้ยาก ฯ

จบสูตรที่ ๑๐

จบสัทธรรมวรรคที่ ๑

__________________

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

สัทธรรมนิยามสูตร ๓ สูตร สัทธรรมสัมโมสสูตร ๓ สูตร

ทุกถาสูตร สารัชชสูตร

อุทายิสูตร ทุพพิโนทยสูตร ฯ