๙. สีวถิกาสูตร เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา สิวถิกาย. กตเม ปญฺจ? อสุจิ, ทุคฺคนฺธา, สปฺปฏิภยา, วาฬานํ อมนุสฺสานํ อาวาโส, พหุโน ชนสฺส อาโรทนา. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา สิวถิกาย. เอวเมว โข ภิกฺขเว ปญฺจิเม อาทีนวา สิวถิกูปเม ปุคฺคเล. กตเม ปญฺจ? อิธ ภิกฺขเว เอกจฺโจ ปุคฺคโล อสุจินา กายกมฺเมน สมนฺนาคโต โหติ, อสุจินา วจีกมฺเมน สมนฺนาคโต โหติ, อสุจินา มโนกมฺเมน สมนฺนาคโต โหติ. อิทมสฺส อสุจิตาย วทามิ. เสยฺยถาปิ สา ภิกฺขเว สิวถิกา อสุจิ, ตถูปมาหํ ภิกฺขเว อิมํ ปุคฺคลํ วทามิ.

ตสฺส อสุจินา กายกมฺเมน สมนฺนาคตสฺส อสุจินา วจีกมฺเมน สมนฺนาคตสฺส อสุจินา มโนกมฺเมน สมนฺนาคตสฺส ปาปโก กิตฺติสทฺโท อพฺภุคฺคจฺฉติ. อิทมสฺส ทุคฺคนฺธตาย วทามิ. เสยฺยถาปิ สา ภิกฺขเว สิวถิกา ทุคฺคนฺธา, ตถูปมาหํ ภิกฺขเว อิมํ ปุคฺคลํ วทามิ.

ตเมนํ อสุจินา กายกมฺเมน สมนฺนาคตํ อสุจินา วจีกมฺเมน สมนฺนาคตํ อสุจินา มโนกมฺเมน สมนฺนาคตํ เปสลา สพฺรหฺมจารี อารกา ปริวชฺเชนฺติ. (๑) อิทมสฺส สปฺปฏิภยสฺมึ วทามิ. เสยฺยถาปิ สา ภิกฺขเว สิวถิกา สปฺปฏิภยา, ตถูปมาหํ ภิกฺขเว อิมํ ปุคฺคลํ วทามิ.

โส อสุจินา กายกมฺเมน สมนฺนาคโต อสุจินา วจีกมฺเมน สมนฺนาคโต อสุจินา มโนกมฺเมน สมนฺนาคโต สภาเคหิ ปุคฺคเลหิ สทฺธึ สํวสติ. อิทมสฺส วาฬาวสถสฺมึ (๒) วทามิ. เสยฺยถาปิ สา ภิกฺขเว สิวถิกา วาฬานํ อมนุสฺสานํ อาวาโส, ตถูปมาหํ ภิกฺขเว อิมํ ปุคฺคลํ วทามิ.

ตเมนํ อสุจินา กายกมฺเมน สมนฺนาคตํ อสุจินา วจีกมฺเมน สมนฺนาคตํ อสุจินา มโนกมฺเมน สมนฺนาคตํ เปสลา สพฺรหฺมจารี ทิสฺวา ขียธมฺมํ (๓) อาปชฺชนฺติ “อโห วต โน ทุกฺขํ, เย มยํ เอวรูเปหิ ปุคฺคเลหิ สทฺธึ สํวสามา”ติ. อิทมสฺส อาโรทนาย วทามิ. เสยฺยถาปิ สา ภิกฺขเว สิวถิกา พหุโน ชนสฺส อาโรทนา, ตถูปมาหํ ภิกฺขเว อิมํ ปุคฺคลํ วทามิ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา สิวถิกูปเม ปุคฺคเลติ. นวมํ.

ภิกษุทั้งหลาย ป่าช้ามีโทษ ๕ ประการ

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่สะอาด

๒. มีกลิ่นเหม็น

๓. มีภัย

๔. เป็นที่อยู่ของอมนุษย์ดุร้าย

๕. เป็นที่คร่ำครวญของคนจำนวนมาก

ภิกษุทั้งหลาย ป่าช้ามีโทษ ๕ ประการนี้แล ฉันใด

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้เปรียบด้วยป่าช้าก็มีโทษ ๕ ประการนี้ ฉันนั้นเหมือนกัน

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. บุคคลบางคนในโลกนี้ประกอบกายกรรมที่ไม่สะอาด ประกอบวจีกรรม ที่ไม่สะอาด ประกอบมโนกรรมที่ไม่สะอาด เรากล่าวอย่างนี้เพราะ เขาเป็นคนไม่สะอาด เรากล่าวว่าบุคคลนี้เป็นเหมือนป่าช้าที่ไม่สะอาด๒. กิตติศัพท์อันชั่วของเขาผู้ประกอบกายกรรมที่ไม่สะอาด ประกอบ วจีกรรมที่ไม่สะอาด ประกอบมโนกรรมที่ไม่สะอาด ย่อมกระฉ่อนไป เรากล่าวอย่างนี้เพราะเขาเป็นคนมีกลิ่นเหม็น เรากล่าวว่าบุคคลนี้ เป็นเหมือนป่าช้าที่มีกลิ่นเหม็น๓. เพื่อนพรหมจารีทั้งหลายผู้มีศีลเป็นที่รักย่อมเว้นห่างไกลบุคคลผู้ ประกอบกายกรรมที่ไม่สะอาด ประกอบวจีกรรมที่ไม่สะอาด ประกอบ มโนกรรมที่ไม่สะอาด เรากล่าวอย่างนี้เพราะเขามีภัย

เรากล่าวว่า บุคคลนี้เป็นเหมือนป่าช้าที่มีภัย๔. เขาประกอบกายกรรมที่ไม่สะอาด ประกอบวจีกรรมที่ไม่สะอาด ประกอบมโนกรรมที่ไม่สะอาด ย่อมอยู่ร่วมกันกับบุคคลที่เหมือนกัน เรากล่าวอย่างนี้เพราะเขาเป็นที่อยู่ที่ดุร้าย เรากล่าวว่าบุคคลนี้เป็น เหมือนที่อยู่ของอมนุษย์ดุร้าย๕. เพื่อนพรหมจารีทั้งหลายผู้มีศีลเป็นที่รักเห็นเขาประกอบกายกรรม ที่ไม่สะอาด ประกอบวจีกรรมที่ไม่สะอาด ประกอบมโนกรรมที่ไม่ สะอาดแล้ว ย่อมถึงกับหมดอาลัยเป็นธรรมดาว่า ‘โอ เป็นทุกข์จริง หนอสำหรับเราผู้จำต้องอยู่ร่วมกับบุคคลเช่นนี้’ เรากล่าวอย่างนี้ เพราะเขาเป็นที่คร่ำครวญ เรากล่าวว่าบุคคลนี้เป็นหมือนป่าช้าเป็น ที่คร่ำครวญของคนจำนวนมากภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้เปรียบด้วยป่าช้ามีโทษ ๕ ประการนี้แล

สีวถิกสูตรที่ ๙ จบ