๘. อปรมโนทุจริตสูตร เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา มโนทุจฺจริเต. กตเม ปญฺจ? อตฺตาปิ อตฺตานํ น อุปวทติ, อนุวิจฺจ วิญฺญู ครหนฺติ, ปาปโก กิตฺติสทฺโท อพฺภุคฺคจฺฉติ, สทฺธมฺมา วุฏฺฐาติ, อสทฺธมฺเม ปติฏฺฐาติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อานิสํสา มโนสุจริเต.

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อานิสํสา มโนทุจฺจริเต. กตเม ปญฺจ? อตฺตาปิ อตฺตานํ น อุปวทติ, อนุวิจฺจ วิญฺญู ปสํสนฺติ, กลฺยาโณ กิตฺติสทฺโท อพฺภุคฺคจฺฉติ, อสทฺธมฺมา วุฏฺฐาติ, สทฺธมฺเม ปติฏฺฐาติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อานิสํสา มโนสุจริเตติ. อฏฺฐมํ.

ภิกษุทั้งหลาย มโนทุจริตมีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. แม้ตนก็ติเตียนตนเองได้

๒. ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วย่อมติเตียน

๓. กิตติศัพท์อันชั่วย่อมกระฉ่อนไป

๔. เสื่อมจากสัทธรรม

๕. ตั้งอยู่ในอสัทธรรม

ภิกษุทั้งหลาย มโนทุจริตมีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย มโนสุจริตมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. แม้ตนก็ติเตียนตนเองไม่ได้

๒. ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วย่อมสรรเสริญ

๓. กิตติศัพท์อันงามย่อมขจรไป

๔. เสื่อมจากอสัทธรรม

๕. ตั้งอยู่ในสัทธรรม

ภิกษุทั้งหลาย มโนสุจริตมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

ทุติยมโนทุจจริตสูตรที่ ๘ จบ