arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · อริยมรรควรรค

ภาเวตัพพธรรมสูตร เล่ม ๒๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอริยมรรควรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ อริยมรรควรรค ภาเวตัพพธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๔๕–๒๔๖

หน้า ๒๔๕

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรให้เกิดขึ้นเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรให้เกิดขึ้น”

๖. อาเสวิตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรเสพและไม่ควรเสพ

{๑๕๐} [๑๕๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายเราจักแสดงธรรมที่ควรเสพและธรรมที่ไม่ควรเสพแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรเสพเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรเสพ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรเสพเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรเสพ”

๗. ภาเวตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรบำเพ็ญและไม่ควรบำเพ็ญ

{๑๕๑} [๑๕๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรบำเพ็ญและธรรม ที่ไม่ควรบำเพ็ญแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า

หน้า ๒๔๖

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรบำเพ็ญ”

๘. พหุลีกาตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้มากและไม่ควรทำให้มาก

{๑๕๒} [๑๕๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้มากและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้มาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้มาก”

-------------------------------

๙. อนุสสริตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรระลึกและไม่ควรระลึก

{๑๕๓} [๑๕๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรระลึกและธรรมที่ ไม่ควรระลึกแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรระลึกเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรระลึก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรระลึกเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรระลึก”

๑๐. สัจฉิกาตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้แจ้งและไม่ควรทำให้แจ้ง

{๑๕๔} [๑๕๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้งและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง

จบ ภาเวตัพพธรรมสูตร