พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · อริยมรรควรรค
อาเสวิตัพพธรรมสูตร เล่ม ๒๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในอริยมรรควรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ อริยมรรควรรค อาเสวิตัพพธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๔๕–๒๔๕
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรให้เกิดขึ้นเป็นไฉน คือ
(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ
นี้เรียกว่าธรรมที่ควรให้เกิดขึ้น”
๖. อาเสวิตัพพธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ควรเสพและไม่ควรเสพ
{๑๕๐} [๑๕๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายเราจักแสดงธรรมที่ควรเสพและธรรมที่ไม่ควรเสพแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรเสพเป็นไฉน คือ
(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ
นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรเสพ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรเสพเป็นไฉน คือ
(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ
นี้เรียกว่าธรรมที่ควรเสพ”
๗. ภาเวตัพพธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ควรบำเพ็ญและไม่ควรบำเพ็ญ
{๑๕๑} [๑๕๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรบำเพ็ญและธรรม ที่ไม่ควรบำเพ็ญแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า
จบ อาเสวิตัพพธรรมสูตร