พหุลีกาตัพพธรรมสูตร เล่ม ๒๔

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรบำเพ็ญ”

๘. พหุลีกาตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้มากและไม่ควรทำให้มาก

{๑๕๒} [๑๕๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้มากและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้มาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้มาก”

-------------------------------

๙. อนุสสริตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรระลึกและไม่ควรระลึก

{๑๕๓} [๑๕๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรระลึกและธรรมที่ ไม่ควรระลึกแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรระลึกเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรระลึก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรระลึกเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรระลึก”

๑๐. สัจฉิกาตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้แจ้งและไม่ควรทำให้แจ้ง

{๑๕๔} [๑๕๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้งและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง