arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · สาธุวรรค

อาสวธรรมสูตร เล่ม ๒๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๑ ในสาธุวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ สาธุวรรค อาสวธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๓๘–๒๓๙

หน้า ๒๓๘

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อธรรมเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าอธรรม

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรม”

๖. สาสวธรรม

ว่าด้วยธรรมที่มีอาสวะและไม่มีอาสวะ

{๑๓๙} [๑๓๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีอาสวะและธรรม ที่ไม่มีอาสวะแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีอาสวะเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่มีอาสวะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่มีอาสวะเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่มีอาสวะ”

หน้า ๒๓๙

๗. สาวัชชสูตร

ว่าด้วยธรรมที่มีโทษและไม่มีโทษ

{๑๔๐} [๑๔๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีโทษและธรรมที่ไม่มีโทษแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีโทษเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่มีโทษ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่มีโทษเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่มีโทษ

๘. ตปนียสูตร

ว่าด้วยธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความเร่าร้อนและความไม่เร่าร้อน

{๑๔๑} [๑๔๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่ง ความเร่าร้อนและธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเร่าร้อนแก่เธอทั้งหลาย เธอ ทั้งหลาย จงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความเร่าร้อนเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความเร่าร้อน

จบ อาสวธรรมสูตร