กุสลสูตร เล่ม ๒๔

กุสลญฺจ โว ภิกฺขเว เทสิสฺสามิ อกุสลญฺจ ๒ ตํ สุณาถ สาธุกํ มนสิกโรถ ภาสิสฺสามีติ ฯ เอวํ ภนฺเตติ โข เต ภิกฺขู ภควโต ปจฺจสฺโสสุํ ฯ ภควา เอตทโวจ กตมญฺจ ภิกฺขเว อกุสลํ มิจฺฉาทิฏฺฐิ ฯเปฯ มิจฺฉาวิมุตฺติ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว อกุสลํ ฯ กตมญฺจ ภิกฺขเว กุสลํ สมฺมาทิฏฺฐิ ฯเปฯ สมฺมาวิมุตฺติ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว กุสลนฺติ ฯ

๑ ม. สพฺพวาเรสุ เทเสสฺสามิ ฯ ๒ ม. อกุสลญฺจ โว ... กุสลญฺจ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงกุศลธรรม และอกุศลธรรมแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคแล้วพระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็อกุศลธรรมเป็นไฉน มิจฉาทิฐิ ฯลฯ

มิจฉาวิมุติ นี้เรียกว่าอกุศลธรรม ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็กุศลธรรมเป็นไฉน สัมมาทิฐิ ฯลฯ

สัมมาวิมุติ นี้เรียกว่ากุศลธรรม ฯ

จบสูตรที่ ๓