ตปนิยธรรมสูตร เล่ม ๒๔

๗. สาวัชชสูตร

ว่าด้วยธรรมที่มีโทษและไม่มีโทษ

{๑๔๐} [๑๔๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีโทษและธรรมที่ไม่มีโทษแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีโทษเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่มีโทษ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่มีโทษเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่มีโทษ

๘. ตปนียสูตร

ว่าด้วยธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความเร่าร้อนและความไม่เร่าร้อน

{๑๔๑} [๑๔๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่ง ความเร่าร้อนและธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเร่าร้อนแก่เธอทั้งหลาย เธอ ทั้งหลาย จงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความเร่าร้อนเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความเร่าร้อน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันไม่เป็นตั้ง <*> แห่งความเร่าร้อนเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเร่าร้อน”

๙. อาจยคามิสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลสและไม่สั่งสมกิเลส

{๑๔๒} [๑๔๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันเป็นไปเพื่อสั่งสม กิเลสและธรรมอันไม่เป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลสแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันเป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลสเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมอันเป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลส

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันไม่เป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลสเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมอันไม่เป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลส”

๑๐. ทุกขุทริยสูตร

ว่าด้วยธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไรและธรรมที่มีสุขเป็นกำไร

{๑๔๓} [๑๔๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไรและ ธรรมที่มีสุขเป็นกำไรแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี