พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · เทวทูตวรรค
ราชสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในเทวทูตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ เทวทูตวรรค ราชสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๒๐–๒๒๒
นรชนผู้เป็นมาณพเหล่าใดถูกเทวทูตตักเตือนแล้ว ก็
ยังมัวประมาทอยู่ นรชนเหล่านั้นจะเข้าถึงกายที่ตํ่าทราม
เสียใจไปตลอดกาลนาน
ส่วนนรชนเหล่าใดเป็นสัตบุรุษผู้สงบระงับในโลกนี้
ถูกเทวทูตตักเตือนแล้ว ย่อมไม่ประมาทในธรรมของพระ
อริยเจ้าในกาลไหน ๆ
เห็นภัยในความถือมั่นอันเป็นเหตุแห่งการเกิดและการ
ตายแล้วไม่ถือมั่น ย่อมหลุดพ้นในธรรมเป็นที่สิ้นการเกิด
และการตายได้
นรชนเหล่านั้นเป็นผู้ถึงความเกษม มีความสุข ดับ
สนิทในปัจจุบัน พ้นเวรภัยทั้งปวง ข้ามพ้นทุกข์ได้ทั้งสิ้น
๘. จตุมหาราชสูตร
ว่าด้วยท้าวโลกบาลตรวจโลก
{๔๗๖} [๘๙๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในดิถีที่ ๘ ค่ำแห่งปักษ์ พวกเทวดาผู้เป็นบริวารของท้าวจาตุมหาราชย่อมเที่ยวตรวจดูโลกนี้ว่า ‘ในหมู่มนุษย์ มนุษย์ที่ปรนนิบัติมารดาบิดา บำรุงสมณพราหมณ์ อ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้ใหญ่ในตระกูล เข้าจำอุโบสถ รักษาปฏิชาครอุโบสถ ทำบุญมีอยู่มากแลหรือ’ ดูก่อน
- ๑เข้าจำอุโบสถ ในที่นี้หมายถึงอธิษฐานองค์อุโบสถศีล (ศีล ๘) ๘ ครั้งต่อเดือน (องฺ.ติก.อ. ๑๓๗)
- ๒รักษาปฏิชาครอุโบสถ หมายถึงรักษาอุโบสถศีลเป็นกรณีพิเศษ คือรักษาในวันรับและวันส่งวันที่กำหนดเข้าจำอุโบสถ เช่น เมื่อจะรับวันอุโบสถขึ้นหรือแรม ๕ ค่ำ ก็รักษาอุโบสถวันขึ้นหรือแรม ๔ ค่ำ เมื่อจะส่ง ก็รักษาอุโบสถวันขึ้นหรือแรม ๖ ค่ำ ดังนี้เป็นต้น (องฺ.ติก.อ. ๑๓๗)
ภิกษุทั้งหลาย ในดิถีที่ ๑๔ ค่ำแห่งปักษ์ พวกโอรสของท้าวจาตุมหาราชย่อมเที่ยวตรวจดูโลกนี้ว่า ‘ในหมู่มนุษย์ มนุษย์ที่ปรนนิบัติมารดาบิดา ... ทำบุญมีอยู่มากแลหรือ’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในวันอุโบสถ ๑๕ ค่ำนั้น ท้าวจาตุมหาราชย่อมเที่ยวตรวจดูโลกนี้ด้วยตนเองทีเดียวว่า ‘ในหมู่มนุษย์ มนุษย์ที่ปรนนิบัติมารดาบิดา บำรุงสมณพราหมณ์ อ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้ใหญ่ในตระกูล เข้าจำอุโบสถ รักษาปฏิชาครอุโบสถ ทำบุญมีอยู่มากแลหรือ’
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ถ้าในหมู่มนุษย์ มนุษย์ที่ปรนนิบัติมารดาบิดา บำรุงสมณพราหมณ์ อ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้ใหญ่ในตระกูล เข้าจำอุโบสถ รักษาปฏิชาครอุโบสถ ทำบุญมีอยู่น้อย ท้าวจาตุมหาราชก็จะแจ้งถึงเหตุนั้นแก่พวกเทวดาชั้นดาวดึงส์ซึ่งมาประชุมกันอยู่ ณ สุธัมมาสภาว่า ‘ดูก่อน ท่านผู้นิรทุกข์ทั้งหลาย ‘ในหมู่มนุษย์ มนุษย์ที่ปรนนิบัติมารดาบิดา บำรุงสมณพราหมณ์ อ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้ใหญ่ในตระกูล เข้าจำอุโบสถ รักษาปฏิชาครอุโบสถ ทำบุญมีน้อย’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ด้วยเหตุนั้น พวกเทวดาชั้นดาวดึงส์ย่อมพากันเสียใจว่า ‘ดูก่อนท่านผู้เจริญทั้งหลาย ทิพยกายจักเสื่อมหาย อสุรกายจักเต็มบริบูรณ์’ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
ก็ถ้าในหมู่มนุษย์ มนุษย์ที่ปรนนิบัติมารดาบิดา บำรุงสมณพราหมณ์ อ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้ใหญ่ในตระกูล เข้าจำอุโบสถ รักษาปฏิชาครอุโบสถ ทำบุญมีอยู่มาก ท้าวจาตุมหาราชก็จะแจ้งถึงเหตุนั้น แก่พวกเทวดาชั้นดาวดึงส์ซึ่งมาประชุมกัน ณ สุธัมมาสภาว่า ‘ดูก่อนท่านผู้นิรทุกข์ทั้งหลาย ในหมู่มนุษย์ มนุษย์ที่ปรนนิบัติมารดาบิดา บำรุงสมณพราหมณ์ อ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้ใหญ่ในตระกูล เข้าจำอุโบสถ รักษาปฏิชาครอุโบสถ ทำบุญมีอยู่มากแล’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ด้วยเหตุนั้นพวกเทวดาชั้นดาวดึงส์ย่อมพากันดีใจว่า ‘ดูก่อนท่านผู้เจริญทั้งหลาย ทิพยกายจักเต็มบริบูรณ์ อสุรกายจักเสื่อมหายไป’
ว่าด้วยการกล่าวคาถาผิดฐานะและถูกฐานะ
{๔๗๗} [๘๙๓] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว ท้าวสักกะจอมเทพเมื่อทรงแนะนำเทวดาชั้นดาวดึงส์ ได้ตรัสคาถานี้ในเวลานั้นว่า
แม้นรชนใดพึงเป็นเช่นเรา ก็พึงเข้าจำอุโบสถอัน
ประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ ตลอดดิถีที่ ๑๔ คํ่า ๑๕ คํ่า
๘ ค่ำแห่งปักษ์และตลอดปาฏิหาริยปักษ์ด้วย
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คาถานี้แลท้าวสักกะจอมเทพขับผิด ไม่ถูก ภาษิตไว้ผิด ไม่ถูก ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะว่าท้าวสักกะจอมเทพยังเป็นผู้ไม่ปราศจากราคะ โทสะ และโมหะดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้อรหันตขีณาสพ อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว มีกิจที่ควรทำได้ทำเสร็จแล้ว ปลงภาระได้แล้ว บรรลุถึงประโยชน์ตน แล้ว
- ๑ตลอดปาฏิหาริยปักษ์ ในที่นี้หมายถึงอุโบสถศีลที่รักษาประจำตลอด ๓ เดือนภายในพรรษา ถ้าไม่สามารถรักษาไว้ตลอด ๓ เดือนเช่นนั้น แม้อุโบสถศีลที่รักษา ๑ เดือนในช่วงระหว่างวันปวารณาทั้งสอง (วันปวารณาต้น คือ วันขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน ๑๐ วันปวารณาหลัง คือ วันขึ้น ๑๕ คํ่าเดือน ๑๒) ก็จัดเป็นอุโบสถศีลที่รักษาตลอดปาฏิหาริยปักษ์ ถ้าไม่สามารถรักษาเช่นนี้ แม้อุโบสถศีลที่รักษาไว้ครึ่งเดือนนับแต่วันปวารณาต้น ก็จัดเป็นอุโบสถศีลที่รักษาตลอดปาฏิหาริยปักษ์เหมือนกัน (องฺ.ติก.อ. ๑๓๙) อนึ่ง ในที่บางแห่ง ปาฏิหาริยปักษ์ หรือ ปาฎิหาริกปักษ์ หมายถึงดิถีที่กำหนดเข้าจำอุโบสถเป็นพิเศษในวันที่ ๗ ที่ ๑๓ ค่ำแห่งปักษ์เพื่อรับวันอุโบสถจริง และในวันที่ ๙ วันขึ้น-แรม ๑ ค่ำแห่งปักษ์เพื่อส่งวันอุโบสถจริง หรือกำหนดเข้าจำอุโบสถเป็นประจำตลอดครึ่งเดือนก่อนถึงวันปวารณาเพื่อส่งวันเข้าพรรษา (สํ.ส.อ. ๒๙๑)
- ๒อรหันตขีณาสพ หมายถึงเป็นพระอริยบุคคลชั้นสูงสุดในพระพุทธศาสนา คำว่า อรหันต์ มีความหมาย ๕ อย่าง คือ (๑) ผู้ไกลจากกิเลสโดยสิ้นเชิง (๒) ผู้ทำลายข้าศึกคือกิเลสได้หมดสิ้น (๓) ผู้หักกงกำแห่งการเวียนว่ายตายเกิดได้เด็ดขาด (๔) ผู้ควรรับทักษิณาอย่างยิ่ง (๕) ผู้ไม่มีที่ลับในการทำบาป คำว่า ขีณาสพ แปลว่าผู้เนอาสวะแล้ว หมายถึงละกิเลสที่ชื่อว่าอาสวะ (กิเลสที่หมักดองอยู่ในสันดาน) ๔ อย่าง คือ กามาสวะ อาสวะคือกาม ภวาสวะ อาสวะคือภพ ทิฏฐาสวะ อาสวะคือทิฏฐิ และอวิชชาสวะ อาสวะคืออวิชชา ได้เด็ดขาดแล้ว (นัย วิ.อ. ๑/๑๐๓, ที.ปา.อ. ๔๘, ม.มู.อ. ๑/๔๖-๔๗, สํ.ส.อ. ๑๓๑)
จบ ราชสูตร ที่ ๑