พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · อานิสังสวรรค
๒. อานิสังสสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๑ ในอานิสังสวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ อานิสังสวรรค อานิสังสสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๖๑๗–๖๑๘
(๕) ความไม่โง่เขลา ไม่บ้าใบ้
(๖) ความพอใจในกุศลธรรม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความปรากฏขึ้นแห่งเหตุ ๖ ประการนี้แลหาได้ยาก ในโลก”
๒. อานิสังสสูตร
ว่าด้วยอานิสงส์แห่งโสดาปัตติผล ๖
{๓๖๘} [๙๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล มี ๖ ประการนี้ ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เป็นผู้แน่นอนในพระสัทธรรม <*>
(๒) เป็นผู้มีความไม่เสื่อมเป็นธรรมดา
(๓) เป็นผู้ทำที่สุดแห่งทุกข์ได้แล้วย่อมไม่มีทุกข์
(๔) เป็นผู้ประกอบด้วยอสาธารณญาณ<**>
(๕) เป็นผู้เห็นเหตุแล้วด้วยดี
(๖) เห็นธรรมที่เกิดขึ้นจากเหตุด้วยดี
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผลมี ๖ ประการนี้แล”
- ๑สัทธรรม ธรรมอันดี ในที่นี้หมายถึงหลักหรือแก่นของพระพุทธศาสนา (องฺ.ฉกฺก.อ. ๑๑๙,๑๕๖) ซึ่ง จำแนกเป็น ๓ คือ (๑) ปริยัตติสัทธรรม สัทธรรมคือคำสั่งสอนอันจะต้องเล่าเรียน (ปริยัติ) ได้แก่ พระบาลีพุทธพจน์ พร้อมทั้งอรรถกถา (๒) ปฏิปัตติสัทธรรม สัทธรรมคือปฏิปทาอันจะต้องปฏิบัติ โดยสรุปได้แก่ อริยมรรคมีองค์ ๘ หรือไตรสิกขา (๓) ปฏิเวธสัทธรรม (หรือเรียกว่าอธิคมสัทธรรม) สัทธรรมคือผลอันจะพึงเข้าถึงหรือบรรลุด้วยการปฏิบัติ ได้แก่ มรรค ผล นิพพาน อีกนัยหนึ่งได้แก่ มรรค ๔ ผล ๔ ปฏิสัมภิทา ๔ วิชชา ๓ อภิญญา ๖ (วิ.อ. ๑/๒๓๖, ม.อ. ๓/๘๐, องฺ.เอกก.อ. ๗๘-๗๙)
- ๒อสาธารณญาณ หมายถึงญาณที่ไม่มีทั่วไปกับพวกปุถุชน (องฺ.ฉกฺก.อ. ๑๕๖)
- <๑> - ผู้รวบรวม
- <๒> - ผู้รวบรวม
๓. อนิจจสูตร
ว่าด้วยฐานะที่มีได้และมีไม่ได้
{๓๖๙} [๙๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารใด ๆ โดย เป็นของเที่ยงจักเป็นผู้ประกอบด้วยอนุโลมิกขันติ นั้นมิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้อ ที่ไม่ประกอบด้วยอนุโลมิกขันติแล้วจักก้าวลงสู่สัมมัตตนิยาม ได้ นั้นมิใช่ฐานะ ที่จะมีได้ ข้อที่เมื่อไม่ก้าวลงสู่สัมมัตตนิยามแล้วจักทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล หรืออรหัตตผลได้ นั้นมิใช่ฐานะที่จะมีได้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารทั้งปวงโดยเป็นของไม่เที่ยงจักเป็นผู้ประกอบด้วยอนุโลมิกขันติ นั้นเป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ ประกอบด้วยอนุโลมิกขันติแล้วจักก้าวลงสู่สัมมัตตนิยามได้ นั้นเป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่เมื่อก้าวลงสู่สัมมัตตนิยามแล้วจักทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล หรืออรหัตตผลได้ นั้นเป็นฐานะที่จะมีได้”
๔. ทุกขสูตร
ว่าด้วยฐานะที่มีได้และมีไม่ได้
{๓๗๐} [๙๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารใด ๆ โดย ความเป็นสุข ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารทั้งปวง โดยความเป็นทุกข์ ... ข้อนั้นเป็นฐานะที่จะมีได้”
- ๑อนุโลมิกขันติ ความชอบใจที่สมควร หมายถึงการมีแนวคิดที่ไม่ขัดหรือแย้งกับหลักธรรมคำสอน (ในทางพระพุทธศาสนา) [เทียบนัย องฺ.ฉกฺก.อ. ๑๕๕]
- ๒สัมมัตตนิยาม ดูเทียบเชิงอรรถ ๑ ข้อ ๘๖ อาวรณสูตร ฉักกนิบาต หน้า ๖๐๗ ในเล่มนี้
จบ ๒. อานิสังสสูตร