๓. อนิจจสูตร เล่ม ๒๒

๓. อนิจจสูตร

ว่าด้วยฐานะที่มีได้และมีไม่ได้

{๓๖๙} [๙๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารใด ๆ โดย เป็นของเที่ยงจักเป็นผู้ประกอบด้วยอนุโลมิกขันติ นั้นมิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้อ ที่ไม่ประกอบด้วยอนุโลมิกขันติแล้วจักก้าวลงสู่สัมมัตตนิยาม ได้ นั้นมิใช่ฐานะ ที่จะมีได้ ข้อที่เมื่อไม่ก้าวลงสู่สัมมัตตนิยามแล้วจักทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล หรืออรหัตตผลได้ นั้นมิใช่ฐานะที่จะมีได้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารทั้งปวงโดยเป็นของไม่เที่ยงจักเป็นผู้ประกอบด้วยอนุโลมิกขันติ นั้นเป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ ประกอบด้วยอนุโลมิกขันติแล้วจักก้าวลงสู่สัมมัตตนิยามได้ นั้นเป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่เมื่อก้าวลงสู่สัมมัตตนิยามแล้วจักทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล หรืออรหัตตผลได้ นั้นเป็นฐานะที่จะมีได้”

๔. ทุกขสูตร

ว่าด้วยฐานะที่มีได้และมีไม่ได้

{๓๗๐} [๙๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารใด ๆ โดย ความเป็นสุข ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารทั้งปวง โดยความเป็นทุกข์ ... ข้อนั้นเป็นฐานะที่จะมีได้”