รูปสูตร เล่ม ๒๑

๔. นิรยสูฅร

ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุให้เกิดในนรก ๔ ประการ

{๖๔} [๖๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจะต้องตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้ ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ (๒) ชอบลักทรัพย์

(๓) ชอบประพฤติผิดในกาม (๔) ชอบพูดเท็จ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แลจะต้องตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้”

การฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การเป็นชู้กับภรรยาของผู้

อื่น และการพูดเท็จ เรากล่าวว่าเป็นกรรมกิเลส บัณฑิต

ทั้งหลายไม่สรรเสริญเลย

๕. รูปสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้เลื่อมใส ๔ จำพวก

{๖๕} [๖๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายบุคคล ๔ ประเภทนี้มีปรากฏอยู่ในโลก๔ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ

(๑) รูปปมาโณ ผู้ถือประมาณในรูป เลื่อมใสในรูป

(๒) โฆสปมาโณ ผู้ถือประมาณในเสียง เลื่อมใสในเสียง

(๓) ลูขปมาโณ ผู้ถือประมาณในความเศร้าหมอง เลื่อมใสใน

ความเศร้าหมอง

(๔) ธัมมปมาโณ ผู้ถือประมาณในธรรม เลื่อมใสในธรรม

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ ประเภทนี้แลมีปรากฏอยู่ในโลกนี้”

ก็บุคคลเหล่าใดถือรูปร่างเป็นประมาณ และคล้อยไป

ตามเสียง บุคคลเหล่านั้นตกอยู่ในอํานาจของฉันทราคะ

ย่อมไม่รู้จักเจ้าของรูปและเสียงนั้น

คนเขลาผู้ถูกกิเลสกั้นไว้รอบด้าน ย่อมไม่รู้คุณภายใน

และไม่เห็นข้อปฎิบ้ติภายนอกของเขา คนเขลานั้นแลย่อม

ลอยไปตามเสียง

ถึงบุคคลที่ไม่รู้คุณภายใน เห็นแต่ข้อปฏิบัติภายนอก

ของเขา ก็เห็นแต่ผลในภายนอก ย่อมลอยไปตามเสียง

ส่วนบุคคลผู้มีความเห็นไม่ถูกปิดกั้น รู้ประจักษ์ถึง

คุณภายใน และเห็นแจ้งถึงข้อปฏิบัติภายนอกของเขา

ย่อมไม่ลอยไปตามเสียง

๖. สราคสูตร

ว่าด้วยบุคคล ๔ ประเภท มีบุคคลมีราคะเป็นต้น

{๖๖} [๖๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ ประเภทนี้มีปรากฏอยู่ในโลก๔ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ บุคคลผู้มีราคะ ๑ บุคคลผู้มีโทสะ ๑ บุคคลผู้มีโมหะ๑ บุคคลผู้มีมานะ ๑ บุคคล ๔ ประเภทนี้แลมีปรากฏอยู่ในโลก”

สัตวโลกผู้ต่ำช้าทั้งหลาย ผู้กำหนัดนักในอารมณ์อันเป็น

ที่ตั้งแห่งความกำหนัด เพลิดเพลินยิ่งนักในรูปที่น่ารัก ถูก

โมหะผูกไว้แล้ว ย่อมทำเครื่องพันธนาการให้เจริญขึ้นเรื่อย