รูปสูตร เล่ม ๒๑

จตฺตาโรเม ภิกฺขเว ปุคฺคลา สนฺโต สํวิชฺชมานา โลกสฺมึ กตเม จตฺตาโร รูปปฺปมาโณ รูปปฺปสนฺโน โฆสปฺปมาโณ โฆสปฺปสนฺโน ลูขปฺปมาโณ ลูขปฺปสนฺโน ธมฺมปฺปมาโณ ธมฺมปฺปสนฺโน อิเม โข ภิกฺขเว จตฺตาโร ปุคฺคลา สนฺโต สํวิชฺชมานา โลกสฺมินฺติ ฯ

เย ๑ จ รูเปน ปามึสุ เย จ โฆเสน อนฺวคู

ฉนฺทราควสูเปตา น ๒ เต ชานนฺติ ตญฺชนํ

อชฺฌตฺตญฺจ น ชานาติ พหิทฺธา จ น ปสฺสติ

สมนฺตาวรโณ พาโล ส เว โฆเสน วุยฺหติ ฯ

อชฺฌตฺตญฺจ น ชานาติ พหิทฺธา จ วิปสฺสติ

พหิทฺธา ผลทสฺสาวี โสปิ โฆเสน วุยฺหติ ฯ

อชฺฌตฺตญฺจ ปชานาติ พหิทฺธา จ วิปสฺสติ

(เอวํ) วินีวรณทสฺสาวี น โส โฆเสน วุยฺหตีติ ฯ

๑ โป. ม. ปุพฺพเทวตาติ ฯ ๒ ม. สกฺกเรยฺย จ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ จำพวกนี้ มีปรากฏอยู่ในโลก ๔ จำพวกเป็นไฉนคือ ผู้ถือประมาณในรูป เลื่อมใสในรูป ๑ ผู้ถือประมาณในเสียง เลื่อมใสในเสียง ๑ ผู้ถือประมาณในความเศร้าหมอง เลื่อมใสในความเศร้าหมอง ๑ผู้ถือประมาณในธรรม เลื่อมใสในธรรม ๑ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ จำพวกนี้แล มีปรากฏอยู่ในโลกนี้ ฯ

ก็ชนเหล่าใด ถือประมาณในรูป และชนเหล่าใด คล้อย

ไป ตามเสียง ชนเหล่านั้น เป็นผู้ตกอยู่ในอำนาจของฉันท

ราคะ ย่อมไม่รู้จักชนนั้น คือ ย่อมไม่รู้คุณภายในของเขา

และ ไม่เห็นข้อปฏิบัติภายนอกของเขา บุคคลนั้นแล เป็น

คน เขลา ถูกห้อมล้อมไว้โดยรอบ อันเสียงย่อมพัดไป

อนึ่ง บุคคลไม่รู้คุณภายใน และไม่เห็นข้อปฏิบัติภายนอก

ของเขา แม้บุคคลนั้นเห็นผลในภายนอก ก็ยังถูกเสียงพัด

ไป ส่วนบุคคลรู้ทั่วถึงคุณภายในของเขา และเห็นแจ้ง

ข้อปฏิบัติภาย นอกของเขา บุคคลนั้นเป็นผู้เห็นธรรม

อันปราศจากเครื่องกั้น ย่อมไม่ถูกเสียงพัดไป ฯ

จบสูตรที่ ๕