arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มารสังยุต · ปฐมวรรค

๒. นาคสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๙–๔๒๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในปฐมวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค มารสังยุต ปฐมวรรค นาคสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๑๗๙–๑๘๐

หน้า ๑๗๙

มาณพทั้งหลายย่อมบริสุทธิ์ได้ด้วยการบำเพ็ญตบะ ใด ท่านถอยกลับจากการบำเพ็ญตบะนั้นเสียแล้ว เป็นผู้ไม่มีทางบริสุทธิ์ได้ แต่มาสำคัญตนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ ท่านพลาดจากมรรคาแห่งความบริสุทธิ์เสียแล้ว{๔๑๘} ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบว่า “นี่คือมารผู้มีใจบาป” จึงได้ตรัสกะมารผู้มีใจบาปด้วยพระคาถาว่า

เรารู้แล้วว่า ตบะอื่น ๆ อย่างใดอย่างหนึ่งไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ตบะจะนำประโยชน์มาให้ทุกอย่างก็หาไม่ ดุจแจวหรือถ่อไม่อำนวยประโยชน์บนบกได้ฉะนั้น

เราจึงเจริญมรรค คือ ศีล สมาธิ และปัญญาเพื่อความตรัสรู้ จึงบรรลุความบริสุทธ์อย่างยอดเยี่ยม แล้ว ดูก่อนมารผู้มีใจบาป ท่านถูกเรากำจัดเสียแล้ว

ครั้งนั้นแล มารผู้มีใจบาปรู้ว่า “พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรู้จักเรา พระสุคตทรงรู้จักเรา” จึงเป็นทุกข์ เสียใจ ได้อันตรธานไปในที่นั้นนั่นเอง

๒. หัตถิราชวัณณสูตร

ว่าด้วยมารจำแลงเพศเป็นพญาช้าง

{๔๑๙} [๑๓๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสรู้ใหม่ ๆ ประทับอยู่ ณ ต้นอชปาลนิโครธ ใกล้ฝั่งแม่นํ้าเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลา ก็โดยสมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่งอยู่ในที่กลางแจ้งในราตรีอันมืดสนิท และฝนกำลังตกประปรายอยู่

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ตบะ ในที่นี้หมายถึงอัตตกิลมถานุโยค หรือทุกกรกิริยา (นัย สํ.ส.อ. ๑๖๑)
  2. ๒ความบริสุทธิ์อย่างยอดเยี่ยม ได้แก่ อรหัตตผล (ส.ส.อ. ๑๖๒)
หน้า ๑๘๐

{๔๒๐} ขณะนั้นแล มารผู้มีใจบาปต้องการจะให้พระผู้มีพระภาคเจ้าเกิดความกลัว ความหวาดสะดุ้ง ขนลุกขนพอง จึงเนรมิตเพศเป็นพญาช้างใหญ่เข้าไปหาพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ พญาช้างใหญ่นั้นมีศรีษะเหมือนก้อนหินใหญ่สีดำ มีงาทั้งสองเหมือนเงินบริสุทธิ์ มีงวงเหมือนงอนไถขนาดใหญ่{๔๒๑} ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบว่า “นี่คือมารผู้มีใจบาป” จึงตรัสกะมารผู้มีใจบาปด้วยพระคาถาว่า

ท่านจำแลงเพศทั้งที่งามและไม่งาม ท่องเที่ยวอยู่ตลอดกาลอันยืดยาวนาน มารผู้มีใจบาปเอ๋ย ท่านอย่าขวนขวายจำแลงเพศนั้นเลย ท่านถูกเรากำจัดเสียแล้ว

ครั้งนั้นแล มารผู้มีใจบาปรู้ว่า “พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรู้จักเรา พระสุคตทรงรู้จักเรา” จึงเป็นทุกข์เสียใจ ได้อันตรธานไปในที่นั้นนั่นเอง

๓. สุภสูตร

ว่าด้วยมารจำแลงเพศต่าง ๆ

{๔๒๒} [๑๓๙] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าไต้ตรัสรู้ใหม่ ๆ ประทับอยู่ ณ ต้นอชปาลนิโครธ ใกล้ฝั่งแม่นํ้าเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลา ก็โดยสมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่งอยู่ในที่กลางแจ้งในราตรีอันมืดสนิท และฝนกำลังตกประปรายอยู่{๔๒๓} ขณะนั้นแล มารผู้มีใจบาปต้องการจะให้พระผู้มีพระภาคเจ้าเกิดความกลัว ความหวาดสะดุ้ง ขนลุกขนพอง จึงเข้าไปหาพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับแล้วแสดงเพศต่าง ๆ หลากหลาย ทั้งที่งามทั้งที่ไม่งาม ในที่ไม่ไกลพระผู้มีพระภาคเจ้า

จบ ๒. นาคสูตร