พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สักกสังยุต · ปฐมวรรค
๖. กุลาวกสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๘๔–๘๘๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในปฐมวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค สักกสังยุต ปฐมวรรค กุลาวกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๓๘๒–๓๘๓
๖. กุลาวกสูตร
ว่าด้วยท้าวสักกะชนะพวกอสูรโดยธรรม
{๘๘๔} [๒๕๒] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว ได้มีสงครามระหว่างพวกเทพกับอสูรประชิดกันแล้ว ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ในสงครามคราวนั้นพวกอสูรชนะ พวกเทพปราชัย พวกเทพผู้ปราชัยต่างพากันหนีไปทางทิศเหนือ พวกอสูรได้ชวนกันไล่ติดตามพวกเทพเหล่านั้นไปแล้วทีเดียว{๘๘๕} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพได้ตรัสกะมาตลีสังคาหกเทพบุตรด้วยคาถาว่า
ดูก่อนมาตลิ เธอจงหลีกเลี่ยงรังนกในป่างิ้วเสีย ด้วยการบ่ายหน้ารถกลับ ถึงเราจะต้องสละชีวิตให้พวกอสูรก็ตามที ก็ขออย่าให้นกเหล่านี้อยู่อย่างปราศจากรังเลย
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มาตลีสังคาหกเทพบุตรรับเทวบัญชาของท้าวสักกะ ผู้เป็นจอมเทพว่า ‘ขอเดชะ พระองค์ผู้ทรงพระเจริญ’ ดังนี้แล้วได้บังคับรถซึ่งเทียมด้วยม้าอาชาไนยพันตัวหันกลับแล้ว
{๘๘๖} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล พวกอสูรคิดว่า ‘บัดนี้รถซึ่งเทียมด้วยม้าอาชาไนยพันตัวของท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพวกกลับมาแล้ว พวกเทพกับพวกอสูรคงจักทำสงครามกันเป็นครั้งที่ ๒ อีก’ พวกอสูรจึงกลัว หนีกลับเข้าไปสู่อสุรบุรีดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ชัยชนะครั้งนี้เป็นชัยชนะโดยธรรมแท้ ๆ ได้ตกเป็นของท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพแล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
๗. นทุพภิยสูตร
ว่าด้วยการไม่ประทุษร้าย
{๘๘๗} [๒๕๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพหลีกเร้นอยู่ในที่ลับ ได้เกิดความคิดขึ้นว่า ‘เราไม่ควรจะประทุษร้ายแม้แก่ผู้ที่เป็นข้าศึกต่อเรา’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล ท้าวเวปจิตติผู้เป็นจอมอสูรได้ ทราบความคิดในใจของท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพด้วยใจของตนแล้ว ได้เข้าไปหาท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพถึงที่ประทับ{๘๘๘} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพได้ทอดพระเนตรเห็นท้าวเวปจิตติผู้เป็นจอมอสูรมาแต่ไกลทีเดียว จึงตรัสกะท้าวเวปจิตติผู้เป็นจอมอสูรว่า ‘หยุดเถอะ ท่านท้าวเวปจิตติ ท่านถูกจับแล้ว’
ท้าวเวปจิตติตรัสถามว่า ‘ดูก่อนท่านผู้นิรทุกข์ ท่านทิ้งความคิดเมื่อก่อนของท่านเสียแล้วหรือ’
ท้าวสักกะตรัสว่า ‘ท่านท้าวเวปจิตติ ขอให้ท่านจงสาบานเพื่อที่จะไม่ประทุษร้ายต่อเรา’
{๘๘๙} ท้าวเวปจิตติตรัสว่า
ท่านท้าวสุชัมบดี บาปของคนที่พูดเท็จ บาปของคนที่ว่าร้ายพระอริยเจ้า บาปของคนที่ประทุษร้ายเพื่อน และบาปของคนอกตัญญู จงลงโทษผู้ประทุษร้ายต่อท่านเถิด
จบ ๖. กุลาวกสูตร