พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย พรหมสังยุต · ทุติยวรรค
๒. เทวทัตตสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๐๙–๖๑๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๕ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค พรหมสังยุต ทุติยวรรค เทวทัตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๒๖๐–๒๖๐
๒). เทวทัตตสูตร
ว่าด้วยพรหมกล่าวตำหนิพระเทวทัต
{๖๐๙} [๑๘๓] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนี่งพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ ภูเขาคิชฌกูฏ ใกล้พระนครราชคฤห์ หลังจากที่พระเทวทัตหลีกไปแล้วไม่นาน ครั้งนั้นแล เมื่อปฐมยามผ่านไปแล้ว ท้าวสหัมบดีพรหมมีรัศมีงามยิ่งนัก ยังภูเขาคิชฌกูฏให้สว่างไสวไปทั่วแล้ว {๖๑๐} เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าปรารภพระเทวทัตว่า
ผลกล้วยย่อมฆ่าต้นกล้วย ขุยไผ่ย่อมฆ่าต้นไผ่ ขุยอ้อย่อมฆ่าต้นอ้อ สักการะย่อมฆ่าคนชั่ว เหมือนลูกในท้องฆ่าแม่ม้าอัสดรฉะนั้น
๓. อันธกวินทสูตร
ว่าด้วยท้าวสหัมบดีพรหมเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า
{๖๑๑} [๑๘๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ อันธกวินทคามในแคว้นมคธ ก็สมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่งอยู่ในที่แจ้งในราตรีอันมืดสนิท และฝนกำลังตกประปรายอยู่
ขณะนั้นแล เมื่อปฐมยามผ่านไปแล้ว ท้าวสหัมบดีพรหมมีรัศมีงาม ยิ่งนัก ยังอันธกวินทคามให้สว่างไสวไปทั่วแล้ว {๖๑๒} เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้กล่าวคาถาเหล่านี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
จบ ๒. เทวทัตตสูตร