พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ธาตุสังยุตต์ · จตุตถวรรค
๙. สมณพราหมณสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในจตุตถวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ธาตุสังยุตต์ จตุตถวรรค สมณพราหมณสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๓๙–๒๔๐
สมณะในหมู่สมณะหรือสมมติว่าเป็นพราหมณ์ในหมู่พราหมณ์หาได้ไม่ และท่านผู้มีอายุเหล่านั้นยังทำให้แจ้งซึ่งประโยชน์ของความเป็นสมณะหรือประโยชน์ของความเป็นพราหมณ์ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ไม่ได้
{๔๑๗} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ส่วนสมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่ง ย่อมรู้จักคุณ โทษ และการสลัดออกซึ่งธาตุทั้ง ๔ เหล่านี้ตามความเป็นจริง สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้นย่อมสมมติว่าเป็นสมณะในหมู่สมณะหรือสมมติว่าเป็น
พราหมณ์ในหมู่พราหมณ์ได้ และท่านผู้มีอายุเหล่านั้นย่อมทำให้แจ้ง
ซึ่งประโยชน์ของความเป็นสมณะ หรือประโยชน์ของความเป็นพราหมณ์ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ได้” (๘)
๙. ทุติยสมณพราหมณสูตร
ว่าด้วยความเป็นสมณะเป็นพราหมณ์ สูตรที่ ๒
{๔๑๘}[๑๒๒] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธาตุเหล่านี้มี๔ อย่าง คือ ปฐวีธาตุ อาโปธาตุ เตโชธาตุ วาโยธาตุ ก็สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่งไม่รู้จักเหตุเกิด ความดับ คุณ โทษ และการสลัดออก
แห่งธาตุทั้ง ๔ เหล่านี้ตามความเป็นจริง สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้น
จะสมมติว่าเป็นสมณะในหมู่สมณะหรือสมมติว่าเป็นพราหมณ์ในหมู่พราหมณ์
หาได้ไม่ และท่านผู้มีอายุเหล่านั้นยังทำให้แจ้งซึ่งประโยชน์ของความเป็น
สมณะหรือประโยชน์ของความเป็นพราหมณ์ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ไม่ได้ ... (๙)
(พึงขยายความเหมือนสูตรต้น)
๑๐. ตติยสมณพราหมณสูตร
ว่าด้วยความเป็นสมณะเป็นพราหมณ์ สูตรที่ ๓
{๔๑๙}[๑๒๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็สมณะหรือ
พราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่งไม่รู้จักปฐวีธาตุ เหตุเกิดแห่งปฐวีธาตุ ความดับ
แห่งปฐวีธาตุ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งปฐวีธาตุ ไม่รู้จักอาโปธาตุ ... ไม่รู้จักเตโชธาตุ ... ไม่รู้จักวาโยธาตุ เหตุเกิดแห่งวาโยธาตุ ความดับแห่งวาโยธาตุข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งวาโยธาตุ สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้นจะสมมติว่าเป็นสมณะในหมู่สมณะหรือสมมติว่าเป็นพราหมณ์ในหมู่พราหมณ์ หาได้ไม่
และท่านผู้มีอายุเหล่านั้น ยังทำให้แจ้งซึ่งประโยชน์ของความเป็นสมณะ
หรือประโยชน์ของความเป็นพราหมณ์ ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ไม่ได้
{๔๒๐} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ส่วนสมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่งย่อม
รู้จักปฐวีธาตุ เหตุเกิดแห่งปฐวีธาตุ ความดับแห่งปฐวีธาตุ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งปฐวีธาตุ ย่อมรู้จักอาโปธาตุ ... ย่อมรู้จักเตโชธาตุ ... ย่อมรู้จักวาโยธาตุ เหตุเกิดแห่งวาโยธาตุ ความดับแห่งวาโยธาตุ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งวาโยธาตุ สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้นย่อมสมมติว่าเป็นสมณะ
ในหมู่สมณะหรือสมมติว่าเป็นพราหมณ์ในหมู่พราหมณ์ได้ และท่านผู้มีอายุ
เหล่านั้นย่อมทำให้แจ้งซึ่งประโยชน์ของความเป็นสมณะหรือประโยชน์ของความเป็นพราหมณ์ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ได้” (๑๐)
จบ จตุตถวรรคที่ ๔
จบ ๙. สมณพราหมณสูตร ที่ ๒