๖. ปฏิสัลลานสูตร เล่ม ๑๗

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นความดับแห่งรูป นี้เป็นความดับแห่งเวทนา นี้เป็นความดับแห่งสัญญา นี้เป็นความดับแห่งสังขาร นี้เป็นความดับแห่งวิญญาณ”

๖. ปฏิสัลลานสูตร

ว่าด้วยการหลีกเร้นเป็นเหตุเกิดปัญญา

{๓๐} [๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงประกอบความเพียรในการหลีกเร้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้หลีกเร้นอยู่ย่อมรู้ชัดตามความเป็นจริง ก็ภิกษุย่อมรู้ชัดตามความเป็นจริงอย่างไร คือ ย่อมรู้ชัดซึ่งความเกิดและความดับแห่งรูป ...แห่งเวทนา ...แห่งสัญญา ...แห่งสังขาร ... แห่งวิญญาณ”

(พึงขยายความให้พิสดารเหมือนในสูตรที่ ๕)

๗. อุปาทานปริตัสสนาสูตร

ว่าด้วยอุปาทานทำให้เกิดความสะดุ้งและไม่สะดุ้ง

{๓๑} [๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงความสะดุ้งเพราะอุปาทานและความไม่สะดุ้งเพราะความไม่มีอุปาทานแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง”ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว