๖. อุปปัตติสูตร เล่ม ๒๕

๖ ติสฺโส อิมา ภิกฺขเว กามูปปตฺติโย กตมา ติสฺโส ปจฺจุปฏฺฐิตกามา นิมฺมานรติโน ปรนิมฺมิตวสวตฺติโน ฯ อิมา โข ภิกฺขเว ติสฺโส กามูปปตฺติโยติ ฯ

ปจฺจุปฏฺฐิตกามา จ เย เทวา วสวตฺติโน

นิมฺมานรติโน เทวา เย จญฺเญ กามโภคิโน

อิตฺถภาวญฺญถาภาวํ [๑] กามโภเคสุ ปณฺฑิตา ๒

สพฺเพ ปริจฺจเช กาเม เย ทิพฺพา เย จ มานุสา

ปิยรูปสาตคธิตํ เฉตฺวา โสตํ ทุรจฺจยํ

อเสสํ ปรินิพฺพนฺติ อเสสํ ทุกฺขมชฺฌคุํ

อริยทฺทสา เวทคุโน สมฺมทญฺญาย ปณฺฑิตา

ชาติกฺขยมภิญฺญาย นาคจฺฉนฺติ ปุนพฺภวนฺติ ฯ ฉฏฺฐํ ฯ

๑ ม. ยุ. เปตฺติวิสยญฺจ ฯ ๒ โป. ทุกฺขมชฺฌคา ฯ ๓ โป. ม. ยถาสฺส ฯ

๔ ยุ. โหติ ฯ ๕ ม. น ปริตสฺเสยฺย ฯ พหิทฺธา ภิกฺขเว วิญฺญาเณ อวิกฺขิตฺเต

อวิสเฏ สติ อชฺฌตฺตํ อสณฺฐิเต อนุปาทาย ฯ ๖ โป. ม. ยุ. ตสฺส ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย การเข้าถึงกาม ๓ อย่างนี้ ๓ อย่างเป็นไฉนคือ เหล่าสัตว์ผู้มีกามอันปรากฏแล้ว ๑ เทวดาผู้ยินดีในกามที่ตนนิรมิตเอง ๑ เทวดาผู้ให้อำนาจเป็นไปในกามที่ผู้อื่นนิรมิตให้ ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย การเข้าถึงกาม๓ อย่างนี้แล ฯ

เหล่าสัตว์ผู้มีกามอันปรากฏแล้ว เทวดาผู้ยินดีในกามที่นิรมิตเอง เทวดาผู้ยังอำนาจให้เป็นไป ทั้งมนุษย์และสัตว์ผู้บริโภคกามเหล่าอื่น ซึ่งเป็นผู้ฉลาดในการบริโภคกาม ย่อมไม่ก้าวล่วงสงสารอันมีความเป็นอย่างนี้และมีความเป็นอย่างอื่นไปได้บัณฑิตพึงสละกามทั้งที่เป็นของทิพย์ทั้งที่เป็นของมนุษย์ เสียทั้งหมด บัณฑิตทั้งหลายตัดกระแสตัณหาในปิยรูปและสาตรูปที่บุคคลก้าวล่วงได้โดยยากได้แล้ว ย่อมปรินิพพานโดยไม่มีส่วนเหลือล่วงทุกข์ได้โดยไม่มีส่วนเหลือ บัณฑิตทั้งหลายผู้เห็นอริยสัจผู้ถึงเวท รู้แล้วโดยชอบด้วยปัญญาเป็นเครื่องรู้ยิ่งซึ่งความสิ้นไปแห่งชาติย่อมไม่มาสู่ภพใหม่ ฯ

จบสูตรที่ ๖