๗. กามสูตร เล่ม ๒๕

บัณฑิตทั้งหลายผู้เห็นอริยสัจ บรรลุอรหัตมรรค รู้

ความสิ้นทุกข์คือชาติด้วยปัญญาเป็นเครื่องรู้ยิ่ง ย่อมไม่

กลับมาเกิดอีก

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความแม้นี้ไว้แล้ว ข้าพเจ้าก็ได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๗. กามโยคสูตร

ว่าด้วยผู้ชื่อว่าอาคามี อนาคามี และขีณาสพ

{๒๗๖} [๙๖] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่าดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลที่หมกมุ่นในกามโยคะ ประกอบด้วยภวโยคะ ชื่อว่าเป็น อาคามี คือ ยังต้องกลับมาเกิดในมนุษยโลกนี้อีกดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยบุคคลที่พรากตนออกจากกามโยคะได้แล้ว แต่ยังประกอบด้วยภวโยคะ ชื่อว่าเป็นพระอนาคามี คือ เป็นผู้ไม่ต้องกลับมาเกิดในกามภูมิอีกดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยบุคคลที่พรากตนออกจากกามโยคะและภวโยคะได้แล้ว ชื่อว่าเป็นพระอรหันตขีณาสพ”ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

สัตว์ทั้งหลายผู้ประกอบด้วยกามโยคะและภวโยคะ

ทั้งสอง ชื่อว่ายังต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสังสารวัฏ

ต่อไป

เหล่าสัตว์ผู้ละกามทั้งหลายได้เด็ดขาดแล้ว แต่ยังไม่

ถึงความสิ้นอาสวะ ยังประกอบด้วยภวโยคะอยู่ เรียก

กันว่าอนาคามี

ส่วนเหล่าสัตว์ผู้ตัดความสงสัยได้ สิ้นทั้งมานะ

ทั้งภพใหม่ และถึงความสิ้นอาสวะแล้ว ชื่อว่าผู้ถึงฝั่งแล้ว

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความแม้นี้ไว้แล้ว ข้าพเจ้าก็ได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๘. กัลยาณสีลสูตร

ว่าด้วยผู้มีศีลงาม

{๒๗๗} [๙๗] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีศีลงาม มีธรรมงาม มีปัญญางาม เราเรียกว่า ‘ผู้บรรลุนิพพาน ผู้อยู่จบพรหมจรรย์ ผู้เป็นบุรุษสูงสุด’ ในธรรมวินัยนี้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุผู้มีศีลงามคืออย่างไร คือ ภิกษุเป็นผู้มีศีล คือ สำรวมในปาติโมกขสังวรศีล ถึงพร้อมด้วยอาจาระและโคจรอยู่ มีปกติเห็นภัยในโทษผิดแม้เพียงเล็กน้อยสมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบท