๑๑. อปายสูตร เล่ม ๒๕

พระบาลีสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ

เพราะเหตุนั้น ภิกษุพึงประพฤติธรรมเป็นเหตุให้

ตื่น มีความเพียร มีปัญญารักษาตน มีปกติเข้าฌาน ตัด

สังโยชน์ในชาติและชราได้แล้ว ก็จะพึงสัมผัสสัมโพธิญาณ

อันยอดเยี่ยมได้ในอัตภาพนี้แหละ

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๑๑. อาปายิกสูตร

ว่าด้วยคน ๒ ประเภทเกิดในอบาย

{๒๒๖} [๔๘] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คน ๒ ประเภทนี้จักเกิดในอบาย จักเกิดในนรกเพราะไม่ละความประพฤติชั่ว คน ๒ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ผู้ไม่ประพฤติพรหมจรรย์ แต่ปฏิญญาว่าประพฤติพรหมจรรย์

(๒) ผู้ใส่ความภิกษุผู้ประพฤติพรหมจรรย์บริสุทธิ์บริบูรณ์ด้วยอพรหมจรรย์ ที่ไม่มีมูลความจริง

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คน ๒ ประเภทนี้แลจะเกิดในอบาย จะเกิดในนรกเพราะไม่ละความประพฤติชั่วนี้”ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

๒. ทุติยวรรค ๑๒. ทิฏฐิคตสูตร

คนที่ชอบพูดคำไม่จริง หรือคนที่ทำบาปกรรมแล้ว

บอกว่าไม่ได้ทำ ย่อมตกนรก พวกเขาแม้ทั้งสองนั้นมีการ

กระทำที่เลวทราม ตายไปแล้วเป็นผู้เสมอกันในโลกหน้า

คนเป็นจำนวนมากมีผ้ากาสาวะพันคอ มีบาปธรรม

ไม่สำรวม คนเหล่านั้นเป็นคนชั่ว ย่อมเข้าถึงนรกเพราะ

กรรมชั่ว

ภิกษุบริโภคก้อนเหล็กแดงดุจเปลวไฟยังประเสริฐกว่า

ภิกษุผู้ทุศีล ไม่สำรวม บริโภคก้อนข้าวของราษฎร

จะประเสริฐอะไร

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๑๒. ทิฏฐิคตสูตร

ว่าด้วยเรื่องมิจฉาทิฏฐิ

{๒๒๗} [๔๙] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลายเทวดาและมนุษย์ถูกมิจฉาทิฏฐิ ๒ อย่างครอบงำแล้ว พวกหนึ่งย่อมยึดติด (คือพวกสัสสตทิฏฐิ) พวกหนึ่งย่อมแล่นเลยไป (คือพวกอุจเฉททิฏฐิ) ส่วนพวกที่มีจักษุย่อมเห็นตามความเป็นจริงดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เทวดาและมนุษย์พวกหนึ่งย่อมยึดติดคืออย่างไร คือ เทวดาและมนุษย์ผู้ยินดีพอใจเพลิดเพลินอยู่ในภพ เมื่อเขาแสดงธรรม