พระวินัยปิฎก จุลวรรค · สมุจจยขันธกะ
หัวข้อประจำขันธกะ เล่ม ๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๘๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒๔/๒๔ ในสมุจจยขันธกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ตสฺสุทฺทานํ
หัวข้อประจำขันธกะ
พระวินัยปิฎก จุลวรรค สมุจจยขันธกะ หัวข้อประจำขันธกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๖)
อปฺปฏิจฺฉนฺนา เอกาห ทฺวีห ตีห จตูห จ
ปญฺจาหปกฺขทสาทีนํ อาปตฺตีนํ มาสา จ มหาปริสุทฺธนฺโต จ
วิพฺภมนฺโต ปริมาณา ๒ เทฺว ภิกฺขู ตตฺถสญฺญิโน
เทฺว เวมติกา มิสฺสกทิฏฺฐิโน ๓ มิสฺสกามิสฺสกทิฏฺฐิโน ๔
อสุทฺธเก ว ๑ ทิฏฺฐิโน สุทฺธทิฏฺฐิโน ตเถว จ ๒
เอโก ฉาเทติ น ฉาเทติ อถ ปกฺกมิเตน จ ๓
อุมฺมตฺตกเทสนญฺเจว ๔ มูลฏฺฐารส วิสุทฺธิโต ๕
อาจริยานํ วิภชฺชปทานํ ตมฺพปณฺณิทีปปสาทกานํ
มหาวิหารวาสีนํ วาจนา สทฺธมฺมฏฺฐิติยาติ ฯ
__________________
๑ ม ยุ. โปตฺถเกสุ อาคตปาโฐ อิมินา อสทิโส ฯ ญาตุํ อิจฺฉนฺเตน ตานิ เทฺว
โปตฺถกานิ โอโลเกตพฺพานิ ฯ ๒ ม. ยุ. ปญฺจาห จ ปกฺขทสนฺนํ อาปตฺติมาห มหามุนิ ฯ
สุทฺธนฺโต จ วิพฺภนฺโต ปริมาณมุขํ ฯ ยุ. ปญฺจาห ปกฺขทสานํ ... ฯ ๓ ม. เทฺว ยถา
เวมติกา ตเถว จ ฯ ๔ ม. มิสฺสกทิฏฺฐิโน เทฺว จ ฯ ยุ. มิสฺสกามิสฺสกทิฏฺฐิโนติ
นตฺถิ ฯ
๑ ม. ยุ. อสุทฺธเกถ ... ฯ ๒ ม. เทฺว เจว สุทฺธทิฏฺฐิโน ฯ ๓ ม. ตเถว จ
เอโก ฉาเทติ อถ มกฺขมเตน จ ฯ ยุ. เอโก ฉาเทติ อถ ปกฺขมิเตน จ ฯ ๔ ม. ยุ.
เอวสทฺโท นตฺถิ ฯ ๕ ม. มูลา อฏฺฐารส วิสุทฺธโต ฯ ยุ. มูลา ปนฺนรส วิสุทฺธโต ฯ
อาบัติไม่ได้ปิดบังไว้ ปิดบังไว้วันหนึ่ง ปิดบังไว้ ๒ วัน ๓ วัน ๔ วัน ๕ วัน
ปักษ์หนึ่ง สิบวันเป็นต้น หลายเดือน มหาสุทธันตปริวาส เพื่อ อาบัติทั้งหลาย ภิกษุสึก อาบัติมีประมาณ ภิกษุ ๒ รูป มีความสำคัญในอาบัตินั้น ๒ รูป มีความสงสัย มีความเห็นว่าเจือกันมีความเห็นว่าเจือและไม่เจือกัน มีความเห็นในกองอาบัติไม่ล้วนเทียว และมีความเห็นว่าล้วนเช่นนั้นเหมือนกัน รูปหนึ่งปิดบัง รูปหนึ่งไม่ปิดบัง หลีกไป วิกลจริต กำลังแสดงปาติโมกข์ ความหมดจด และไม่หมดจด ในการชักเข้าหาอาบัติเดิม ๑๘ อย่าง นี้เป็นนิพนธ์ ของพวกอาจารย์ผู้อยู่ในมหาวิหาร ผู้จำแนกบท ผู้ยังชาวเกาะตามพปัณณิให้เลื่อมใส แต่งไว้ เพื่อความตั้งมั่นแห่งพระสัทธรรม ฯ
หัวข้อประจำขันธกะ จบ
จบ หัวข้อประจำขันธกะ