arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระวินัยปิฎก จุลวรรค · ภิกขุนีขันธกะ

พุทธานุญาตเสนาสนะอาศัยชั่วคราว เล่ม ๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๐–๕๗๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๒๐ ในภิกขุนีขันธกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระวินัยปิฎก จุลวรรค ภิกขุนีขันธกะ พุทธานุญาตเสนาสนะอาศัยชั่วคราว (ฉบับหลวง เล่ม ๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๗ หน้า ๓๘๐–๓๘๑

หน้า ๓๘๐

{๕๖๙} สมัยนั้น อามิสที่ภิกษุณีทำการสะสมมีมาก ภิกษุทั้งหลายจึงกราบทูล เรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ภิกษุรับอามิสที่เป็นสันนิธิของ ภิกษุณีจากภิกษุณีแล้วฉันได้”

พระพุทธานุญาตเสนาสนะอาศัยชั่วคราว

{๕๗๐} [๔๒๒] ก็โดยสมัยนั้นแล เสนาสนะของภิกษุทั้งหลายมีมาก เสนาสนะ ของพวกภิกษุณีไม่มี ภิกษุณีทั้งหลายส่งตัวแทนไปในสำนักภิกษุทั้งหลายว่า “ดีละ เจ้าข้า ขอพระคุณเจ้าทั้งหลายจงให้เสนาสนะแก่พวกดิฉันอาศัย ชั่วคราว” ภิกษุทั้งหลายจึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้ มีพระภาคเจ้าตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตเพื่อให้เสนาสนะแก่ภิกษุณีทั้งหลาย อาศัยชั่วคราว”

พระพุทธานุญาตผ้าอนามัยแก่ภิกษุณี

{๕๗๑} สมัยนั้น ภิกษุณีทั้งหลายผู้กำลังมีระดูนั่งทับบ้าง นอนทับบ้าง ซึ่ง เตียงที่บุ ตั่งที่บุไว้ เสนาสนะเปื้อนเลือด ภิกษุทั้งหลายจึงกราบทูลเรื่อง นั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุณี (ผู้มีระดู) ไม่พึงนั่งทับ ไม่พึงนอนทับ ซึ่งเตียงที่บุ ตั่งที่บุ รูปใดทั้งทับหรือนอนทับ ต้องอาบัติทุกกฏ เราอนุญาต ผ้า(อนามัย)ในที่พัก”

ผ้าในที่พักเปื้อนเลือด จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตผ้าซับใน”

หน้า ๓๘๑

ผ้าซับในหลุด จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มี พระภาคเจ้าตรัสว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ใช้เชือกผูกแล้วผูกไว้ที่ขาอ่อน”

เชือกขาด จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มี พระภาคเจ้าตรัสว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตเชือกฟั่นสะเอว”

{๕๗๒} สมัยนั้น พวกภิกษุณีฉัพพัคคีย์ใช้เชือกผูกสะเอวตลอดกาล ชาวบ้าน พากันเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ... เหมือนพวกสตรีคฤหัสถ์ผู้บริโภค กาม” ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระ ภาคเจ้าตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุณีไม่พึงใช้เชือกผูกสะเอวตลอดกาล รูปใด ใช้ ต้องอาบัติทุกกฏ เราอนุญาตเชือกผูกสะเอวเมื่อมีระดู”

จบ ทุติยภาณวาร

๓. ตติยภาณวาร

เรื่องอันตรายิกธรรมของภิกษุณี ๒๔ ประการ

{๕๗๓} [๔๒๓] ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุณีทั้งหลายที่อุปสมบทแล้ว ปรากฏว่า ไม่มีนิมิตบ้าง มีสักแต่ว่านิมิตบ้าง ไม่มีโลหิตบ้าง มีโลหิตประจำบ้าง มีผ้าซับในประจำบ้าง มีนํ้ามูตรกะปริบกะปรอยบ้าง มีเดือยบ้าง เป็น

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ไม่มีนิมิต หมายถึงไม่มีเครื่องหมายเพศหญิง (วิ.อ. ๒/๓๘)
  2. ๒ไม่มีโลหิต หมายถึงไม่มีเลือดประจำเดือน (วิ.อง ๒/๓๘)
  3. ๓มีเดือย หมายถึงมีก้อนเนื้อเล็กเรียว (คล้ายอวัยวะเพศชาย) ยื่นออกมาข้างนอก (วิ.อ. ๒/๓๘)

จบ พุทธานุญาตเสนาสนะอาศัยชั่วคราว