อาสวสูตร เล่ม ๒๔

ทสยิเม ภิกฺขเว ธมฺมา ภาวิตา พหุลีกตา อาสวานํ ขยาย สํวตฺตนฺติ กตเม ทส สมฺมาทิฏฺฐิ สมฺมาสงฺกปฺโป สมฺมาวาจา สมฺมากมฺมนฺโต สมฺมาอาชีโว สมฺมาวายาโม สมฺมาสติ สมฺมาสมาธิ สมฺมาญาณํ สมฺมาวิมุตฺติ อิเม โข ภิกฺขเว ทส ธมฺมา ภาวิตา พหุลีกตา อาสวานํ ขยาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

ปจฺโจโรหณิวคฺโค ทุติโย ฯ

[๑]

___________

ปาริสุทฺธิวคฺโค ตติโย

๑ ยุ. อรุณคฺคํ ฯ โป. ม. อรุณุคฺคํ ฯ ๒ ม. ยุ. ปโหตีติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้วทำให้มากแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย ธรรม ๑๐ประการเป็นไฉน คือ สัมมาทิฐิสัมมาสังกัปปะ สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ สัมมาสมาธิ สัมมาญาณะ สัมมาวิมุติดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย ฯ

จบสูตรที่ ๑๐

จบปัจโจโรหณีวรรคที่ ๒

_______________

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อธรรมสูตรที่ ๑ ๒. อธรรมสูตรที่ ๒

๓. อธรรมสูตรที่ ๓ ๔. อาชินสูตร

๕. สคารวสูตร ๖. โอริมสูตร

๗. ปัจโจโรหณีสูตรที่ ๑ ๘. ปัจโจโรหณีสูตรที่ ๒

๙. ปุพพังคสูตร ๑๐. อาสวสูตร ฯ