arnon.worldSign in

พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๒๑

ธรรมกถา เล่ม ๓๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๔๗–๑๘๕๐ (Royal Thai)7/16 in วรรคที่ ๒๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๒๑ ธรรมกถา (Royal Thai Volume 37 · Mahachula Volume 37 · Mahamakut Volume 81 · Chaloem Phrakiat Volume 37)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 37, pp. 991–994

Page 991

ส. พระพุทธเจ้าสถิตอยู่ในทิศใต้ ... ในทิศตะวันตก ... ในทิศเหนือ ... ในทิศเบื้องล่างหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. พระพุทธเจ้าสถิตอยู่ในทิศเบื้องล่างหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นพระนามว่ากระไร ... เสด็จอยู่ในชนบทไหนป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. พระพุทธเจ้าสถิตอยู่ในทิศเบื้องบนหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. พระพุทธเจ้าสถิตอยู่ในทิศเบื้องบนหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. สถิตอยู่ในชั้นจาตุมมหาราช ... สถิตอยู่ในชั้นดาวดึงส์ ... สถิตอยู่ในชั้นยามา ... สถิตอยู่ในชั้นดุสิต ... สถิตอยู่ในชั้นนิมมานรดี ... สถิตอยู่ในชั้นปรนิมมิตวสวัตตี<*> ... สถิตอยู่ในพรหมโลกหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

จบ สัพพทิสากถา

(๒๐๖) ๗. ธัมมกถา

ว่าด้วยเรื่องสภาวธรรมทั้งปวงเป็นนิยตะ

{๑๘๔๗} [๘๘๗] สกวาทีถามว่า สภาวธรรมทั้งปวงเป็นนิยตะหรือ ?

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. สวัตดี - ผู้รวบรวม
Page 992

ปรวาทีตอบว่า ถูกแล้ว

ส. เป็นมิจฉัตตนิยตะหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. เป็นสัมมัตตนิยตะหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. กองสภาวธรรมอันเป็นอนิยตะไม่มีหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. กองสภาวธรรมอันเป็นอนิยตะมีอยู่มิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่ากองแห่งสภาวธรรมอันเป็นอนิยตะมีอยู่ ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “สภาวธรรมทั้งปวงเป็นนิยตะ”{๑๘๔๘} ส. สภาวธรรมทั้งปวงเป็นนิยตะหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสกอง ๓ คือ กองสภาวธรรมอันเป็นมิจฉัตตนิยตะ ๑ กองสภาวธรรมอันเป็นสัมมัตตนิยตะ ๑ กองสภาวธรรมอันเป็นอนิยตะ ๑ มิใช่หรือ ?

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ปรวาที ในกถานี้หมายถึงพวกภิกษุนิกายอันธกะและอุตตราปถกะบางพวก ซึ่งมีความเห็นว่า เพราะเหตุที่สภาวธรรมมีรูปเป็นต้นเป็นนิยตะคือเป็นสิ่งแน่นอนโดยสภาวะว่าเป็นรูปเป็นต้น ย่อมไม่ละสภาวะนั้น (คือเป็นรูป ก็เป็นรูป ไม่เป็นเวทนา) ฉะนั้น สภาวธรรมทั้งปวงจึงจัดเป็นนิยตะคือมีความแน่นอนตามภาวะของตน (อภิ.ปญฺจ.อ.๓๑๗)
  2. ๒มิจฉัตตนิยตะ หมายถึงเป็นสภาวะที่แน่นอนโดยความเป็นผิด ได้แก่ อนันตริยกรรม ๕ ซึ่งมีความแน่นอนต่อการยังบุคคลผู้ทำให้ดิ่งลงสู่นรกโดยไม่มีภพชาติอื่นมาคั่น สัมมัตตนิยตะ หมายถึงเป็นสภาวะที่แน่นอนโดยความเป็นชอบ ได้แก่ อริยมรรค ซึ่งมีความแน่นอนต่อความเป็นผู้ไม่ตกต่ำไปสู่อบายภูมิและแน่นอนต่อการให้ผลบังเกิดขึ้น (อภิ.ก. ๓๗/๖๔๒/๔๓๙, อภิ.ปญฺจ.อ. ๒๖๔)
Page 993

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสกอง ๓ คือ กองสภาวธรรมอันเป็นมิจฉัตตนิยตะ ๑ กองสภาวธรรมอันเป็นสัมมัตตนิยตะ ๑ กองสภาวธรรมอันเป็นอนิยตะ ๑ ท่านก็่ไม่ควรยอมรับว่า “สภาวธรรมทั้งปวงเป็นนิยตะ”{๑๘๔๙} ส. รูปเป็นนิยตะโดยสภาวะว่าเป็นรูปหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. เป็นมิจฉัตตนิยตะหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. เป็นสัมมัตตนิยตะหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. เวทนา ... สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณเป็นนิยตะโดยสภาวะว่าเป็นวิญญาณหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. เป็นมิจฉัตตนิยตะหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. เป็นสัมมัตตนิยตะหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๘๕๐} [๘๘๘] ป. ท่านไม่ยอมรับว่า รูปเป็นนิยตะโดสภาวะว่าเป็นรูป ... เวทนา ... สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณเป็นนิยตะโดยสภาวะว่าเป็นวิญญาณหรือ ?

ส. ถูกแล้ว

Page 994

ป. รูปเป็นเวทนา เป็นสัญญา เป็นสังขาร เป็นวิญญาณ เวทนา สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณเป็นรูป เป็นเวทนา เป็นสัญญา เป็นสังขารหรือ ?

ส. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ป. ถ้าอย่างนั้น รูปก็ต้องเป็นนิยตะโดยสภาวะว่าเป็นรูป เวทนา ... สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณเป็นนิยตะโดยสภาวะว่าเป็นวิญญาณ

จบ ธัมมกถา

(๒๐๗) ๘. กัมมกถา

ว่าด้วยเรื่องกรรมเป็นนิยตะ

{๑๘๕๑} [๘๘๙] สกวาทีถามว่า กรรมทั้งปวงเป็นนิยตะหรือ ?

ปรวาทีตอบว่า ถูกแล้ว

ส. เป็นมิจฉัตตนิยตะหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. เป็นสัมมัตตนิยตะหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. กองสภาวธรรมอันเป็นอนิยตะไม่มีหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ปรวาที ในกถานี้หมายถึงพวกภิกษุนิกายอันธกะและอุตตราปถกะบางพวก ซึ่งมีความเห็นว่า เพราะเหตุที่กรรมทั้งหลายมีทิฏฐธัมมเวทนียกรรมเป็นต้นเป็นนิยตะคือมีความแน่นอนต่อการให้ผลในอัตภาพปัจจุบันเป็นต้น ฉะนั้น กรรมทั้งปวงจึงจัดเป็นนิยตะ คือมีความแน่นอนในการให้ผลโดยไม่เปลี่ยนแปลง (อภิ.ปญฺจ.อ. ๓๑๘)

End of ธรรมกถา