พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ · มหาวรรค
๑๔. โภคสังหรเปตวัตถุ เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๓๔ (Royal Thai)14/16 in มหาวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ มหาวรรค โภคสังหรเปตวัตถุ (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 49 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 255–255 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 299–299
บาลี (มหาจุฬาฯ)
มยํ โภเค สํหริมฺห สเมน วิสเมน จ
เต อญฺเญ ปริภุญฺชนฺติ มยํ ทุกฺขสฺส ภาคินีติ.
โภคสํหรเปตวตฺถุ จตุทฺทสมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
พวกเรารวบรวมโภคทรัพย์ไว้โดยชอบธรรมบ้าง
ไม่ชอบธรรมบ้าง
แต่คนอื่น ๆ พากันใช้สอยโภคทรัพย์เหล่านั้น
โภคสังหรเปตวัตถุที่ ๑๔ จบ
Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
- 1เหตุที่เปรตเหล่านั้นได้รับทุกข์ เพราะรวบรวมโภคะไว้มากโดยทางทุจริต แล้วไม่นำไปทำประโยชน์แก่ ใคร ตายไปแล้วมาเกิดเป็นเปรต ร้องโหยหวน เสียดายทรัพย์เมื่อเห็นผู้อื่นใช้สอยทรัพย์ของตน (ขุ.เป.อ. ๘๐๑/๓๐๐)
End of ๑๔. โภคสังหรเปตวัตถุ