พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · เถรีคาถา
๑. สีสุปจาลาเถรีคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๖๒ (Royal Thai)8/15 in เถรีคาถา4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา สีสุปจาลาเถรีคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 54 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 654–655
๘. อัฏฐกนิบาต
๑. สีสูปจาลาเถรีคาถา
คาถาสุภาษิตของพระสีสุปจาลาเถรี
(พระสีสุปจาลาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วเสวยสุขในผลสมาบัติอยู่ วัน หนี่ง พิจารณาดูข้อปฏิบัติของตนแล้วเกิดความปีติโสมนัส จึงภาษิตอุทานคาถานี้ว่า){๔๖๒}[๑๙๖] เราเป็นภิกษุณีผู้สมบูรณ์ด้วยศีล สำรวมดีแล้วในอินทรีย์ทั้งหลาย ได้บรรลุสันตบทอันชื่นใจ มีโอชารส
(มารผู้ประสงค์ให้พระเถรีเคลื่อนจากสมาบัติกล่าวคาถานี้ว่า)
[๑๙๗] ท่านจงตั้งจิตไวัในพวกเทพชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นปรนิมมิตวสวัตตี ที่ท่านเคยอยู่มาแล้วในอดีตเถิด
(พระสีสุปจาลาเถรีกล่าวตอบว่า)
[๑๙๘] เทวดาชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี
[๑๙๙] ล้วนไปจากภพเข้าสู่ภพตลอดทุก ๆ กาล ติดอยู่ในร่างกายของตน มีปกติเดือดร้อนเพราะความเกิดและความตาย จึงไม่ล่วงพ้นร่างกายของตนไปได้[๒๐๐] โลกทั้งปวงเร่าร้อน โลกทั้งปวงคุเป็นควัน โลกทั้งปวงลุกโพลง โลกทั้งปวงสั่นสะเทือน
[๒๐๑] พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงธรรมอันเป็นธรรมไม่หวั่นไหว ไม่มีใครชั่งได้ ที่ปุถุชนเสพไม่ได้แก่เรา ใจของเรายินดีแล้วในธรรมนั้น[๒๐๒] เราได้ฟังพระดำรัสของพระองค์แล้วยินดีอยู่ในพระศาสนา เราได้บรรลุวิชชา ๓ แล้ว ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว[๒๐๓] เรากำจัดความเพลิดเพลินในสิ่งทั้งปวงได้แล้ว ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว ดูก่อนมารใจบาป ท่านจงรู้อย่างนี้เถิด ตัวท่านเองก็ถูกเรากำจัดแล้ว
จบ อัฏฐกนิบาต
...
๙. นวกนิบาต
๑. วัฑฒมาตาเถรีคาถา
คาถาสุภาษิตของหระวัฑฒมาตาเถรี
(พระวัฑฒมาตาเถรีเมื่อจะกล่าวตักเตือนพระวัฑฒเถระผู้เป็นบุตร ได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ความว่า)
{๔๖๓}[๒๐๔] ลูกวัทฒะ กิเลสดุจหมู่ไม้ในป่าอย่าได้มีแก่เธอในโลกในกาลไหน ๆ เลย เธออย่าเป็นผู้มีส่วนแห่งทุกข์ร่ำไปเลย[๒๐๕] ลูกวัฑฒะเอย มุนีทั้งหลายที่ไม่หวั่นไหว ตัดความสงสัยเสียได้ มีความเย็นใจ ถึงความฝึกฝนแล้ว ไม่มีอาสวะ ย่อมอยู่เป็นสุข[๒๐๖] ลูกวัฑฒะ เธอพึงเพิ่มพูนมรรคอันฤๅษีเหล่านั้นสั่งสมแล้ว เพื่อบรรลุญาณทัสสนะ เพื่อทำที่สุดแห่งทุกข์
(พระวัฑฒเถระกล่าวว่า)
[๒๐๗] ท่านแม่ ท่านกล้ากล่าวข้อความนี้แก่ฉัน ฉันเข้าใจว่า ป่าคือความรักในตัวฉันของท่านแม่คงไม่มีเป็นแน่
(พระเถรีตอบว่า)
[๒๐๘] ลูกวัฑฒะ มิใช่ในตัวลูกเท่านั้น สังขารอย่างใดอย่างหนึ่ง ทั้งเลว อุกฤษฏ์ และปานกลางบรรดามี แม้กิเลสดุจหมู่ไม้ในป่าเพียงเล็กน้อยในสังขารเหล่านั้นของแม่ก็ไม่มี
End of ๑. สีสุปจาลาเถรีคาถา