๘. อเนกวัณณวิมาน เล่ม ๒๖

อเนกวณฺณํ ทรโสกนาสนํ

วิมานมารุยฺหํ อเนกจิตฺตํ

ปริวาริโต อจฺฉรานํ คเณน

สุนิมฺมิโต ภูตปตีว โมทสิ.

ท่านมีหมู่เทพอัปสรแวดล้อม ขึ้นวิมานมีรัศมีต่าง ๆ

วิจิตรมากมาย เป็นที่ระงับความกระวนกระวายและความเศร้าโศก

บันเทิงอยู่ ดังท้าวสุนิมมิตเทวราชผู้เป็นใหญ่กว่าเทวดา

สมสฺสโม นตฺถิ กุโต ปนุตฺตโร (๑) ยเสน ปุญฺเญน จ อิทฺธิยา จ

สพฺเพ จ เทวา ติทสา คณา สเมจฺจ

ตํ ตํ นมสฺสนฺติ สสึว เทวา.

อิมา จ เต อจฺฉราโย สมนฺตโต

นจฺจนฺติ คายนฺติ ปโมทยนฺติ.

ไม่มีผู้เสมอเหมือนท่าน อนึ่ง ไม่มีใครที่ไหนยิ่งไปกว่าท่าน

ทั้งด้านบริวารยศ ด้านบุญ และด้านฤทธิ์

ทวยเทพทั้งมวลและหมู่เทพชั้นดาวดึงส์พากันมาประชุม

นอบน้อมท่าน ดังเทวดาและมนุษย์ทั้งหลายนอบน้อมดวงจันทร์

และเทพอัปสรเหล่านี้พากันมาฟ้อนรำขับร้อง

ให้ความบันเทิงใจรอบ ๆ ท่าน

เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว

มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ

เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาโว

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

ท่านได้บรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก

เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต

ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

โสหํปิ ภนฺเต (๑) อหุวาสิ ปุพฺเพ

สุเมธนามสฺส ชินสฺส สาวโก

ปุถุชฺชโน อนนุโพโธหมสฺมิ (๒)

โส สตฺตวสฺสานิ ปพฺพชิสฺสหํ. (๓)

ท่านผู้เจริญ เมื่อก่อนข้าพเจ้านั้นเป็นพระสาวก

ของพระชินเจ้าทรงพระนามว่าสุเมธ

ยังเป็นปุถุชน มิได้ตรัสรู้ บวชอยู่ ๗ พรรษา

โสหํ สุเมธสฺส ชินสฺส สตฺถุโน

ปรินิพฺพุตสฺโสโฆติณฺณสฺส ตาทิโน

รตนุจฺจยํ เหมชาเลน ฉนฺนํ

วนฺทิตฺวา ถูปสฺมึ มนํ ปสาทยึ.

เมื่อพระชินเจ้าทรงพระนามว่าสุเมธผู้เป็นพระศาสดา

ทรงข้ามโอฆะ ได้แล้ว ผู้คงที่ เสด็จปรินิพพานแล้ว

ข้าพเจ้านั้นไหว้รัตนเจดีย์ซึ่งคลุมด้วยข่ายทองคำ

แล้วได้ทำใจให้เลื่อมใสในพระสถูป

น มาสิ ทานํ น จ มตฺถิ ทาตุํ

ปเร จ โข ตตฺถ สมาทเปสึ

ปูเชถ นํ ปูชเนยฺยสฺส (๑) ธาตุํ

เอวํ กิร สคฺคมิโต คมิสฺสถ.

ข้าพเจ้ามิได้ให้ทาน ก็เพราะข้าพเจ้าไม่มีวัตถุสิ่งของที่จะให้

แต่ได้ชักชวนคนอื่น ๆ ในการให้ทานนั้นว่า

ขอเชิญท่านทั้งหลายบูชาพระบรมสารีริกธาตุ

ของพระพุทธเจ้าผู้ควรบูชานั้น

ว่ากันว่า ด้วยการบูชาพระบรมสารีริกธาตุอย่างนี้

ท่านทั้งหลายละจากอัตภาพนี้แล้วจักไปสู่สวรรค์

ตเทว กมฺมํ กุสลํ กตํ มยา

สุขญฺจ ทิพฺพํ อนุโภมิ อตฺตนา

โมทามหํ ติทสคณสฺส มชฺเฌ

น ตสฺส ปุญฺญสฺส ขยมฺหิ อชฺฌคนฺติ.

อเนกวณฺณวิมานํ อฏฺฐมํ.

ข้าพเจ้าได้ทำกุศลกรรมนั้นไว้เท่านี้

ตนเองจึงเสวยสุขอันเป็นทิพย์

บันเทิงอยู่ในท่ามกลางหมู่เทวดาชั้นดาวดึงส์ ทั้งยังไม่หมดบุญ

อเนกวัณณวิมานที่ ๘ จบ