๔. สุวรรณวิมาน เล่ม ๒๖

โสวณฺณมเย ปพฺพตสฺมึ วิมานํ สพฺพโตปภํ

เหมชาลปฏิจฺฉนฺนํ (๑) กิงฺกณิกชาลกปฺปิตํ. (๒)

วิมานที่ภูเขาทองคำของท่าน มีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกส่วน

ปกคลุมด้วยข่ายทองคำ ผูกขึงข่ายกระดึงไว้

อฏฺฐงฺสา สุกตา ถมฺภา สพฺเพ เวฬุริยามยา

เอกเมกาย อํสิยา รตนา สตฺต นิมฺมิตา.

เสาวิมานทุกต้นแปดเหลี่ยม สร้างไว้อย่างสวยงาม

ล้วนประดิษฐ์ด้วยแก้วไพฑูรย์ แต่ละเหลี่ยมประดับรัตนะ ๗ ประการ

เวฬุริยสุวณฺณสฺส ผลิกา รูปิยสฺส จ

มสารคลฺลมุตฺตาหิ โลหิตงฺคมณีหิ จ.

มีพื้นน่ารื่นรมย์ใจ วิจิตรด้วยแก้วไพฑูรย์ ทองคำ

แก้วผลึก เงิน แก้วลาย แก้วมุกดา และทับทิม

จิตฺรา มโนรมา ภูมิ น ตตฺถุทฺธํสตี รโช

โคปาณสีคณา ปีตา กูฏํ ธาเรนฺติ นิมฺมิตา.

ที่วิมานนั้นไม่มีธุลีฟุ้งขึ้น

มีหมู่จันทันสีเหลืองสร้างไว้รองรับช่อฟ้า

โสปาณานิ จ จตฺตาริ นิมฺมิตา จตุโร ทิสา

นานารตนคพฺเภหิ อาทิจฺโจว วิโรจติ.

บันได ๔ บันไดสร้างไว้ ๔ ทิศ

วิมานนั้นมีห้องสำเร็จด้วยรัตนะต่าง ๆ รุ่งโรจน์ดังพระอาทิตย์

เวทิยา จตสฺโส ตตฺถ วิภตฺตา ภาคโส มิตา

ททฺทลฺลมานา อาภนฺติ สมนฺตา จตุโร ทิสา.

ที่วิมานนั้น มีไพทีอยู่ทั้ง ๔ ทิศ จัดสร้างได้สัดส่วน

ส่องแสงสว่างโชติช่วงโดยรอบทั้ง ๔ ทิศ

ตสฺมึ วิมาเน ปวเร เทวปุตฺโต มหปฺปโภ

อติโรจสิ วณฺเณน อุทยนฺโตว ภาณุมา.

ในวิมานอันประเสริฐนั้น ท่านเป็นเทพบุตรมีรัศมีรุ่งเรืองมาก

มีผิวพรรณรุ่งโรจน์อย่างยิ่ง ดังพระอาทิตย์กำลังอุทัย

ทานสฺส เต อิทํ ผลํ อโถ สีลสฺส วา ปน

อโถ อญฺชลิกมฺมสฺ ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโต.

นี้เป็นผลของทาน หรือศีล หรือการกราบไหว้ของท่าน

อาตมาถามท่านแล้ว โปรดบอกผลกรรมนั้นแก่อาตมาเถิด

โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต

ปญฺหํ ปุฏฺโฐ วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

อหํ อนฺธกวินฺทสฺมึ พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน

วิหารํ สตฺถุ กาเรสึ ปสนฺโน สเกหิ ปาณิหิ.

ข้าพเจ้าเลื่อมใสแล้วให้สร้างวิหารใกล้เมืองอันธกวินทะ

ถวายพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นเผ่าพันธุ์พระอาทิตย์ด้วยมือของตน

ตตฺถ คนฺธญฺจ มาลญฺจ ปจฺจยญฺจ (๑) วิเลปนํ

วิหารํ สตฺถุโนทาสึ (๒) วิปฺปสนฺเนน เจตสา

เตน มยฺหํ อิทํ ลทฺธํ วสํ วตฺเตมิ นนฺทเน.

ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใส ได้ถวายของหอม ดอกไม้ ปัจจัย เครื่องลูบไล้

และวิหารแด่พระศาสดาที่เมืองอันธกวินทะนั้น

เพราะบุญกรรมอันเป็นเหตุนั้น ข้าพเจ้าได้ผลบุญนี้

จึงมีสิทธิในสวนนันทวัน

นนฺทเน จ วเน รมฺเม นานาทิชคณายุเต

รมามิ นจฺจคีเตหิ อจฺฉราหิ ปุรกฺขโตติ.

สุวณฺณวิมานํ จตุตฺถํ.

ข้าพเจ้ามีหมู่เทพอัปสรฟ้อนรำขับร้องห้อมล้อม

รื่นรมย์อยู่ในสวนนันทวันอันน่ารื่นรมย์

มีหมู่นกนานาชนิดมากมาย

สุวัณณวิมานที่ ๔ จบ