พระอภิธรรมปิฎก วิภังค์ · โพชฌงควิภังค์
แจกโพชฌงค์ ๗ ด้วยโลกุตตรวิบากจิต เล่ม ๓๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖๒–๕๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๔ ในโพชฌงควิภังค์มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก วิภังค์ โพชฌงควิภังค์ แจกโพชฌงค์ ๗ ด้วยโลกุตตรวิบากจิต (ฉบับหลวง เล่ม ๓๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๕ หน้า ๓๙๖–๓๙๙
[๔๗๖] ในโพชฌงค์ ๗ นั้น สติสัมโพชฌงค์ เป็นไฉน
ภิกษุในธรรมวินัยนี้เจริญโลกุตตรฌานอันเป็นเครื่องออกไปจากโลกนำไปสู่นิพพาน เพื่อประหาณทิฏฐิ เพื่อบรรลุปฐมภูมิ สงัดจากกาม ... บรรลุปฐมฌานที่เป็นทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญาอยู่ในสมัยใด สติ ความตามระลึก ... สัมมาสติ สติสัมโพชฌงค์ อันเป็นองค์แห่งมรรค นับเนื่องในมรรค ในสมัยนั้น นี้เรียกว่าสติสัมโพชฌงค์ สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยสติสัมโพชฌงค์... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยธัมมวิจยสัมโพชฌงค์
... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยวิริยสัมโพชฌงค์
... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยปีติสัมโพชฌงค์
... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยปัสสัทธิสัมโพชฌงค์
... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยสมาธิสัมโพชฌงค์
อุเปกขาสัมโพชฌงค์ เป็นไฉน
ภิกษุในธรรมวินัยนี้เจริญโลกุตตรฌานอันเป็นเครื่องออกไปจากโลกนำไปสู่นิพพาน เพื่อประหาณทิฏฐิ เพื่อบรรลุปฐมภูมิ สงัดจากกาม ... บรรลุปฐมฌานที่เป็นทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญาอยู่ในสมัยใด ความวางเฉย กิริยาที่วางเฉย ความเพ่งเล็งยิ่ง ความเป็นกลางแห่งจิต อุเปกขาสัมโพชฌงค์ ในสมัยนั้น นี้เรียกว่าอุเปกขาสัมโพชฌงค์ สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยอุเปกขาสัมโพชฌงค์
เอกโตปุจฉาวิสัชนานัย
{๕๖๒} [๔๗๗] โพชฌงค์ ๗ คือ
๑. สติสัมโพชฌงค์ ...
๗. อุเปกขาสัมโพชฌงค์
[๔๗๘] ในธรรมเหล่านั้น โพชฌงค์ ๗ เป็นไฉน
ภิกษุในธรรมวินัยนี้เจริญโลกุตตรฌานอันเป็นเครื่องออกไปจากโลกนำไปสู่นิพพาน เพื่อประหาณทิฏฐิ เพื่อบรรลุปฐมภูมิ สงัดจากกาม ... บรรลุปฐมฌานที่เป็นทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญาอยู่ในสมัยใด ผัสสะ ... อวิกเขปะ มีในสมัยนั้น สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมเป็นกุศลภิกษุสงัดจากกาม ... บรรลุปฐมฌานที่เป็นทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญา เป็นสุญญตะ อันเป็นวิบาก เพราะโลกุตตรกุศลฌานนั้นแหละที่ได้ทำได้ เจริญไว้แล้ว อยู่ในสมัยใด โพชฌงค์ ๗ คือ สติสัมโพชฌงค์ ... อุเปกขาสัมโพชฌงค์ มีในสมัยนั้น[๔๗๙] ในโพชฌงค์ ๗ นั้น สติสัมโพชฌงค์ เป็นไฉน
สติ ความตามระลึก ... สัมมาสติ สติสัมโพชฌงค์ อันเป็นองค์แห่งมรรค นับเนื่องในมรรค นี้เรียกว่าสติสัมโพชฌงค์ ...
อุเปกขาสัมโพชฌงค์ เป็นไฉน
ความวางเฉย กิริยาที่วางเฉย ความเพ่งเล็งยิ่ง ความเป็นกลางแห่งจิต อุเปกขาสัมโพชฌงค์ นี้เรียกว่าอุเปกขาสัมโพชฌงค์
สภาวธรรมเหล่านี้เรียกว่าโพชฌงค์ ๗ สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยโพชฌงค์ ๗
ปาฏิเยกกปุจฉาวิสัชนานัย
{๕๖๓} [๔๘๐] โพชฌงค์ ๗ คือ
๑. สติสัมโพชฌงค์ ...
๗. อุเปกขาสัมโพชฌงค์
[๔๘๑] ในโพชฌงค์ ๗ นั้น สติสัมโพชฌงค์ เป็นไฉน
ภิกษุในธรรมวินัยนี้เจริญโลกตุตรฌานอันเป็นเครื่องออกไปจากโลกนำไปสู่นิพพาน เพื่อประหาณทิฏฐิ เพื่อบรรลุปฐมภูมิ สงัดจากกาม ...
บรรลุปฐมฌานที่เป็นทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญาอยู่ในสมัยใด ผัสสะ ... อวิกเขปะ มีในสมัยนั้น สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมเป็นกุศล
ภิกษุสงัดจากกาม ... บรรลุปฐมฌานที่เป็นทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญาเป็นสุญญตะ อันเป็นวิบาก เพราะโลกุตตรกุศลฌานนั้นแหละที่ได้ทำได้เจริญไว้แล้ว อยู่ในสมัยใด สติ ความตามระลึก ... สัมมาสติ สติสัมโพชฌงค์อันเป็นองค์แห่งมรรค นับเนื่องในมรรค ในสมัยนั้น นี้เรียกว่าสติสัมโพชฌงค์ สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยสติสัมโพชฌงค์... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยธัมมวิจยสัมโพชฌงค์
... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยวิริยสัมโพชฌงค์
... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยปีติสัมโพชฌงค์
... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยปัสสัทธิสัมโพชฌงค์
... สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยสมาธิสัมโพชฌงค์
อุเปกขาสัมโพชฌงค์ เป็นไฉน
ภิกษุในธรรมวินัยนี้เจริญโลกุตตรฌานอันเป็นเครื่องออกไปจากโลก นำไปสู่นิพพาน เพื่อประหาณทิฏฐิ เพื่อบรรลุปฐมภูมิ สงัดจากกาม ... บรรลุปฐมฌานที่เป็นทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญาอยู่ในสมัยใด ผัสสะ ... อวิกเขปะ มีในสมัยนั้น สภาวธรรมเหล่านี้ ชื่อว่ากุศล
ภิกษุสงัดจากกาม ... บรรลุปฐมฌานที่เป็นทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญาเป็นสุญญตะ อันเป็นวิบาก เพราะโลกุตตรกุศลฌานนั้นแหละที่ได้ทำได้เจริญไว้แล้ว อยู่ในสมัยใด ความวางเฉย กิริยาที่วางเฉย ความเพ่งเล็งยิ่ง ความเป็นกลางแห่งจิต อุเปกขาสัมโพชฌงค์ ในสมัยนั้น นี้เรียกว่าอุเปกขาสัมโพชฌงค์ สภาวธรรมที่เหลือเรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยอุเปกขาสัมโพชฌงค์
จบ อภิธัมมภาชนีย์
๓. ปัญหาปุจฉกะ
{๕๖๔} [๔๘๒] โพชฌงค์ ๗ คือ
๑. สติสัมโพชฌงค์ ๒. ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์
๓. วิริยสัมโพชฌงค์ ๔. ปีติสัมโพชฌงค์
๕. ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ ๖. สมาธิสัมโพชฌงค์
๗. อุเปกขาสัมโพชฌงค์
ติกมาติกาปุจฉา ทุกมาติกาปุจฉา
[๔๘๓] บรรดาโพชฌงค์ ๗ โพชฌงค์ไหนเป็นกุศล โพชฌงค์ไหนเป็นอกุศล โพชฌงค์ไหนเป็นอัพยากฤต ... โพชฌงค์ไหนที่เกิดกับกิเลสอันเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ โพชฌงค์ไหนที่ไม่เกิดกับกิเลสอันเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้
๑. ติกมาติกาวิสัชนา
{๕๖๕} [๔๘๔] โพชฌงค์ ๗ ที่เป็นกุศลก็มี ที่เป็นอัพยากฤตก็มี
ปีติสัมโพชฌงค์สัมปยุตด้วยสุขเวทนา โพชฌงค์ ๖ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาก็มี ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาก็มีโพชฌงค์ ๗ ที่เป็นวิบากก็มี ที่เป็นเหตุให้เกิดวิบากก็มี
โพชฌงค์ ๗ กรรมอันสัมปยุตด้วยตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทานโพชฌงค์ ๗ กิเลสไม่ทำให้เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของกิเลส
โพชฌงค์ ๗ ที่มีทั้งวิตกและวิจารก็มี ที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารก็มี ที่ไม่มีทั้งวิตกและวิจารก็มี
จบ แจกโพชฌงค์ ๗ ด้วยโลกุตตรวิบากจิต