ทุกมาติกา เล่ม ๓๖

๕๒. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล

๕๓. บุคคลผู้เรียกว่าอรหันต์

๕๔. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตผล

จบ เอกกอุทเทส

๒. ทุกอุทเทส

{๘} [๘] บุคคล ๒ จำพวก คือ

๑. บุคคลผู้มักโกรธ บุคคลผู้ผูกโกรธ

๒. บุคคลผู้ลบหลู่บุญคุณของผู้อื่น บุคคลผู้ตีเสมอผู้อื่น

๓. บุคคลผู้มีความริษยา บุคคลผู้มีความตระหนี่

๔. บุคคลผู้โอ้อวด บุคคลผู้มีมายา

๕. บุคคลผู้ไม่มีหิริ บุคคลผู้ไม่มีโอตตัปปะ

๖. บุคคลผู้ว่ายาก บุคคลผู้มีมิตรชั่ว

๗. บุคคลผู้มีทวารอันไม่คุ้มครองแล้วในอินทรีย์ทั้งหลาย บุคคลผู้ไม่รู้จักประมาณในการบริโภค

๘. บุคคลผู้มีสติหลงลืม บุคคลผู้ไม่มีสัมปชัญญะ

๙. บุคคลผู้มีศีลวิบัติ บุคคลผู้มีทิฏฐิวิบัติ

๑๐. บุคคลผู้มีสังโยชน์ภายใน บุคคลผู้มีสังโยชน์ภายนอก

๑๑. บุคคลผู้ไม่มักโกรธ บุคคลผู้ไม่ผูกโกรธ

๑๒. บุคคลผู้ไม่ลบหลู่บุญคุณของผู้อื่น บุคคลผู้ไม่ตีเสมอผู้อื่น

๑๓. บุคคลผู้ไม่มีความริษยา บุคคลผู้ไม่มีความตระหนี่

๑๔. บุคคลผู้ไม่โอ้อวด บุคคลผู้ไม่มีมายา

๑๕. บุคคลผู้มีหิริ บุคคลผู้มีโอตตัปปะ

๑๖. บุคคลผู้ว่าง่าย บุคคลผู้มีมิตรดี

๑๗. บุคคลผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย บุคคลผู้รู้จักประมาณในการบริโภค

๑๘. บุคคลผู้มีสติตั้งมั่น บุคคลผู้มีสัมปชัญญะ

๑๙. บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยศีล บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ

๒๐. บุคคลที่หาได้ยากในโลก ๒ จำพวก

๒๑. บุคคลที่ให้อิ่มได้ยาก ๒ จำพวก

๒๒. บุคคลที่ให้อิ่มได้ง่าย ๒ จำพวก

๒๓. อาสวะทั้งหลายย่อมพอกพูนแก่บุคคล ๒ จำพวก

๒๔. อาสวะทั้งหลายย่อมไม่พอกพูนแก่บุคคล ๒ จำพวก

๒๕. บุคคลผู้มีอัธยาศัยเลว บุคคลผู้มีอัธยาศัยประณีต

๒๖. บุคคลผู้อิ่มแล้ว บุคคลผู้ทำให้ผู้อื่นอิ่ม

จบ ทุกอุทเทส

๓. ติกอุทเทส

{๙} [๙] บุคคล ๓ จำพวก คือ

๑. บุคคลผู้หมดความหวัง บุคคลผู้มีความหวัง บุคคลผู้ปราศ จากความหวัง

๒. บุคคลผู้เปรียบด้วยคนไข้ ๓ จำพวก

๓. บุคคลผู้เรียกว่ากายสักขี บุคคลผู้เรียกว่าทิฏฐิปปัตตะ บุคคล ผู้เรียกว่าสัทธาวิมุต