ทุกมาติกา เล่ม ๓๖

เทฺว ปุคฺคลา:

(๑) โกธโน จ, อุปนาหี จ.

(๒) มกฺขี จ, ปลาสี (๑) จ.

(๓) อิสฺสุกี จ, มจฺฉรี จ.

(๔) สโฐ จ, มายาวี จ.

(๕) อหิริโก จ, อโนตฺตปฺปี จ.

(๖) ทุพฺพโจ จ, ปาปมิตฺโต จ.

(๗) อินฺทฺริเยสุ อคุตฺตทฺวาโร จ, โภชเน อมตฺตญฺญู จ.

(๘) มุฏฺฐสฺสติ จ, อสมฺปชาโน จ.

(๙) สีลวิปนฺโน จ, ทิฏฺฐิวิปนฺโน จ.

(๑๐) อชฺฌตฺตสญฺโญชโน จ, พหิทฺธาสญฺโญชโน จ.

(๑๑) อกฺโกธโน จ, อนุปนาหี จ.

(๑๒) อมกฺขี จ, อปลาสี จ.

(๑๓) อนิสฺสุกี จ, อมจฺฉรี จ.

(๑๔) อสโฐ จ, อมายาวี จ.

(๑๕) หิริมา จ, โอตฺตปฺปี จ.

(๑๖) สุวโจ จ, กลฺยาณมิตฺโต จ.

(๑๗) อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวาโร จ, โภชเน มตฺตญฺญู จ.

(๑๘) อุปฏฺฐิตสฺสติ จ, สมฺปชาโน จ.

(๑๙) สีลสมฺปนฺโน จ, ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน จ.

(๒๐) เทฺว ปุคฺคลา ทุลฺลภา โลกสฺมึ.

(๒๑) เทฺว ปุคฺคลา ทุตฺตปฺปยา.

(๒๒) เทฺว ปุคฺคลา สุตปฺปยา.

(๒๓) ทฺวินฺนํ ปุคฺคลานํ อาสวา วฑฺฒนฺติ.

(๒๔) ทฺวินฺนํ ปุคฺคลานํ อาสวา น วฑฺฒนฺติ.

(๒๕) หีนาธิมุตฺโต จ, ปณีตาธิมุตฺโต จ.

(๒๖) ติตฺโต จ, ตปฺเปตา จ.

ทุกํ.

บุคคล ๒ จำพวก คือ

๑. บุคคลผู้มักโกรธ บุคคลผู้ผูกโกรธ (๔๕-๔๖)

๒. บุคคลผู้มักลบหลู่ บุคคลผู้ตีเสมอ (๔๗-๔๘)

๓. บุคคลผู้มีความริษยา บุคคลผู้มีความตระหนี่ (๔๙-๕๐)

๔. บุคคลผู้โอ้อวด บุคคลผู้มีมายา (๕๑-๕๒)

๕. บุคคลผู้ไม่มีหิริ บุคคลผู้ไม่มีโอตตัปปะ (๕๓-๕๔)

๖. บุคคลผู้ว่ายาก บุคคลผู้มีมิตรชั่ว (๕๕-๕๖)

๗. บุคคลผู้ไม่คุ้มครองทวารในอินทรีย์ บุคคลผู้ไม่รู้จักประมาณในการ บริโภค (๕๗-๕๘)

๘. บุคคลผู้มีสติหลงลืม บุคคลผู้ไม่มีสัมปชัญญะ (๕๙-๖๐)

๙. บุคคลผู้มีศีลวิบัติ บุคคลผู้มีทิฏฐิวิบัติ (๖๑-๖๒)

๑๐. บุคคลผู้มีสังโยชน์ในภายใน บุคคลผู้มีสังโยชน์ในภายนอก (๖๓-๖๔)

๑๑. บุคคลผู้ไม่มักโกรธ บุคคลผู้ไม่ผูกโกรธ (๖๕-๖๖)

๑๒. บุคคลผู้ไม่ลบหลู่ บุคคลผู้ไม่ตีเสมอ (๖๗-๖๘)

๑๓. บุคคลผู้ไม่ริษยา บุคคลผู้ไม่ตระหนี่ (๖๙-๗๐)

๑๔. บุคคลผู้ไม่โอ้อวด บุคคลผู้ไม่มีมายา (๗๑-๗๒)

๑๕. บุคคลผู้มีหิริ บุคคลผู้มีโอตตัปปะ (๗๓-๗๔)

๑๖. บุคคลผู้ว่าง่าย บุคคลผู้มีมิตรดี (๗๕-๗๖)

๑๗. บุคคลผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ บุคคลผู้รู้ประมาณในการบริโภค (๗๗-๗๘)

๑๘. บุคคลผู้มีสติตั้งมั่น บุคคลผู้มีสัมปชัญญะ (๗๙-๘๐)

๑๙. บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยศีล บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยทิฏฐิ (๘๑-๘๒)

๒๐. บุคคลผู้หาได้ยากในโลก ๒ จำพวก (๘๓)

๒๑. บุคคลผู้ให้อิ่มได้ยาก ๒ จำพวก (๘๔)

๒๒. บุคคลผู้ให้อิ่มได้ง่าย ๒ จำพวก (๘๕)

๒๓. อาสวะของบุคคล ๒ จำพวกเหล่าไหนย่อมเพิ่มพูน (๘๖)

๒๔. อาสวะของบุคคล ๒ จำพวกเหล่าไหนย่อมไม่เพิ่มพูน (๘๗)

๒๕. บุคคลผู้มีอัธยาศัยเลว บุคคลผู้มีอัธยาศัยประณีต (๘๘-๘๙)

๒๖. บุคคลผู้อิ่มแล้ว บุคคลผู้ทำคนอื่นให้อิ่ม (๙๐)

ทุกอุทเทส จบ