พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · สัปปัจจยทุกะ
ปัจจยวาร เล่ม ๔๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๓–๑๗๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๓ ในสัปปัจจยทุกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ สัปปัจจยทุกะ ปัจจยวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๒ หน้า ๑๓๐–๑๓๑
ในนอธิปติปัจจัย มี ๑ วาร ...
ในโนวิคตปัจจัย ” ๑ ”
จบ ปัจจนียะ
{๑๗๑} [๕] ในนอารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในนอธิปติปัจจัย ” ” ๑ ” ...
ในโนวิคตปัจจัย ” ” ๑ ”
จบ อนุโลมปัจจนียะ
{๑๗๒} [๖] ในอารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอนันตรปัจจัย ” ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ” ๑ ”
จบ ปัจจนียานุโลม
(จบ ปฏิจจวาร)
(สหชาตวารเหมือนกับปฏิจจวาร)
๗. สัปปัจจยทุกะ ๓. ปัจจยวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
{๑๗๓} [๗] สภาวธรรมที่มีปัจจัยทำสภาวธรรมที่มีปัจจัยให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่มีปัจจัยให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ในปฏิสนธิขณะ ... หทัยวัตถุทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น มหาภูตรูป ๓ ทำหาภูตรูป ๑ เกิดขึ้น ... ขันธ์ที่มีปัจจัยทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น{๑๗๔} สภาวธรรมที่มีปัจจัยทำสภาวธรรมที่มีปัจจัยให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย (ย่อ)
(ปัจจยวารก็ดี นิสสยวารก็ดี สังสัฏฐวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดีพึงให้พิสดารอย่างนี้ ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วารเท่านั้น)
๗. สัปปัจจยทุกะ ๗. ปัญหาวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๑๗๕} [๘] สภาวธรรมที่มีปัจจัยเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีปัจจัยโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งมีปัจจัยเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ...
อารัมมณปัจจัย
{๑๗๖} [๙] สภาวธรรมที่มีปัจจัยเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีปัจจัยโดยอารัมมณปัจจัย คือ บุคคลให้ทาน สมาทานศีล รักษาอุโบสถแล้วพิจารณากุศลนั้น พิจารณากุศลที่เคยสั่งสมไว้แล้วในก่อน ออกจากฌานแล้วพิจารณาฌาน พระอริยะทั้งหลายออกจากมรรคแล้วพิจารณามรรค ผล กิเลสที่ละได้แล้ว ... กิเลสที่ข่มได้แล้ว รู้กิเลสที่เคยเกิดขึ้นแล้วในก่อน เห็นแจ้งจักขุ ... หทัยวัตถุ ... ขันธ์ที่มีปัจจัยโดยความเป็นสภาวะไม่เที่ยง ... โทมนัสจึงเกิดขึ้น เห็นรูปด้วยทิพพจักขุ ฟังเสียงด้วยทิพพโสตธาตุ รู้จิตของบุคคลผู้พรั่งพร้อมด้วยจิตที่มีปัจจัยด้วยเจโตปริยญาณ อากาสานัญจายตนะเป็นปัจจัยแก่วิญญาณัญจายตนะ ... อากิญจัญญายตนะเป็นปัจจัยแก่เนวสัญญานาสัญญายตนะ ... รูปายตนะเป็นปัจจัยแก่จักขุวิญญาณ ... โผฏฐัพพายตนะเป็นปัจจัยแก่กายวิญญาณ ... ขันธ์ที่มีปัจจัยเป็นปัจจัยแก่อิทธิวิธญาณ เจโตปริยญาณ ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ ยถากัมมูปคญาณ อนาคตังสญาณ อาวัชชนะโดยอารัมมณปัจจัย (๑)
จบ ปัจจยวาร