พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ
สังสัฏฐวาร เล่ม ๔๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๖๑–๔๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๔ ในสัญโญชนสัมปยุตตทุกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ สังสัฏฐวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๒ หน้า ๓๕๒–๓๕๔
๔. ปัจจยปัจจนียานุโลม
นเหตุทุกนัย
{๔๖๐} [๖๒] ในอารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๖ วาร)
ในวิปากปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอาหารปัจจัย ” ” ๖ ” ...
ในมัคคปัจจัย ” ” ๖ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ” ๖ ”
(แม้นิสสยวารก็เหมือนกับปัจจยวาร)
๒๒. สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ ๕. สังฏฐวาร
๑-๔. ปัจจยานุโลมาทิ
{๔๖๑} [๖๓] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เจือปนกับสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือปนกับขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ เจือปนกับขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ... (๑)สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เจือปนกับสภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือปนกับขันธ์ ๑ ที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ เจือปนกับขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ... ในปฏิสนธิขณะ ... (๑)สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เจือปนกับสภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายเจือปนกับโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เจือปนกับสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์และที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือปนกับขันธ์ ๑ และโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ เจือปนกับขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ... (๑) (ย่อ){๔๖๒} [๖๔] ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๖ ”
ในอธิปติปัจจัย ” ๒ ”
ในอนันตรปัจจัย ” ๖ ”
ในสมนันตรปัจจัย ” ๖ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๖ ”
{๔๖๓} [๖๕] ในนเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
ในนอธิปติปัจจัย ” ๖ ”
ในนปุเรชาตปัจจัย ” ๖ ”
ในนปัจฉาชาตปัจจัย ” ๖ ”
ในนอาเสวนปัจจัย ” ๖ ”
ในนกัมมปัจจัย ” ๔ ”
ในนวิปากปัจจัย ” ๖ ”
ในนฌานปัจจัย ” ๑ ”
ในนมัคคปัจจัย ” ๑ ”
ในนวิปปยุตตปัจจัย ” ๖ ”
(การนับ ๒ อย่างนอกนี้ก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี พึงจัดเข้าด้วย)
(จบ สังสัฏฐวาร)
๒๒.สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ ๗. ปัญหาวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๔๖๔} [๖๖] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๑)
สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๒)
สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์และที่วิปปยุตจากสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย (๓)[๖๗] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งวิปปยุตจากสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ... (๑)สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๒)
สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์และที่วิปปยุตจากสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ โมหะที่สหรคต
จบ สังสัฏฐวาร