arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ

สังสัฏฐวาร เล่ม ๔๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๖๑–๔๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๔ ในสัญโญชนสัมปยุตตทุกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ สังสัฏฐวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๒ หน้า ๓๕๒–๓๕๔

หน้า ๓๕๒

๔. ปัจจยปัจจนียานุโลม

นเหตุทุกนัย

{๔๖๐} [๖๒] ในอารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๖ วาร)

ในวิปากปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

ในอาหารปัจจัย ” ” ๖ ” ...

ในมัคคปัจจัย ” ” ๖ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ” ๖ ”

(แม้นิสสยวารก็เหมือนกับปัจจยวาร)

๒๒. สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ ๕. สังฏฐวาร

๑-๔. ปัจจยานุโลมาทิ

{๔๖๑} [๖๓] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เจือปนกับสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือปนกับขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ เจือปนกับขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ... (๑)สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เจือปนกับสภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือปนกับขันธ์ ๑ ที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ เจือปนกับขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ... ในปฏิสนธิขณะ ... (๑)สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เจือปนกับสภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายเจือปนกับโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเกิดขึ้น (๒)

หน้า ๓๕๓

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เจือปนกับสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์และที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือปนกับขันธ์ ๑ และโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ เจือปนกับขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ... (๑) (ย่อ){๔๖๒} [๖๔] ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๖ ”

ในอธิปติปัจจัย ” ๒ ”

ในอนันตรปัจจัย ” ๖ ”

ในสมนันตรปัจจัย ” ๖ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๖ ”

{๔๖๓} [๖๕] ในนเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

ในนอธิปติปัจจัย ” ๖ ”

ในนปุเรชาตปัจจัย ” ๖ ”

ในนปัจฉาชาตปัจจัย ” ๖ ”

ในนอาเสวนปัจจัย ” ๖ ”

ในนกัมมปัจจัย ” ๔ ”

ในนวิปากปัจจัย ” ๖ ”

ในนฌานปัจจัย ” ๑ ”

ในนมัคคปัจจัย ” ๑ ”

ในนวิปปยุตตปัจจัย ” ๖ ”

(การนับ ๒ อย่างนอกนี้ก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี พึงจัดเข้าด้วย)

(จบ สังสัฏฐวาร)

หน้า ๓๕๔

๒๒.สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ ๗. ปัญหาวาร

๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร

เหตุปัจจัย

{๔๖๔} [๖๖] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์และที่วิปปยุตจากสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย (๓)[๖๗] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งวิปปยุตจากสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ... (๑)สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสัญโญชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสัญโญชน์และที่วิปปยุตจากสัญโญชน์โดยเหตุปัจจัย คือ โมหะที่สหรคต

จบ สังสัฏฐวาร