พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน
อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๙–๙๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๒๐๓–๒๐๘
{๗๕} สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ และที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร (ย่อ){๗๖} เหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑๙ ”
(สหชาตวารก็ดี ... สัมปยุตตวารก็ดี ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร)
๙. ทัสสนเหตุติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๗๗} [๓๗] สภาวธรรมที่ไม่ใช่ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ){๗๘} ในเหตุปัจจัย มี ๒๖ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒๖ ”
(พึงให้พิสดาร)
๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. ปฏิจจวาร
๑. ปัจจยานุโลมะ - เหตุปัจจัย
{๗๙} [๓๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน และที่มิใช่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๘๐} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และมิใช่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๘๑} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๘๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ
และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๘๓} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ){๘๔} ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
๑๑. เสกขติกะ ๑. ปฏิจจวาร
๑. ปัจจยานุโลมะ - เหตุปัจจัย
{๘๕} [๓๙] สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล ที่มิใช่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๘๖} สภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล ที่มิใช่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๕ วาร
{๘๗} สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๘๘} สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล ที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล ที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล ที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล
เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๘๙} สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล ที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่ใช่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล ที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล ที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๓ วาร (ย่อ)
{๙๐} ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
๑๒. ปริตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร
๑. ปัจจยานุโลมะ - เหตุปัจจัย
{๙๑} [๔๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ และที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ และที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๙๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ และที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
จบ อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ