arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกปัฏฐาน

นเวทนาตติกเวทนาตติกะ เล่ม ๔๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐–๓๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๓ ในปัจจนียานุโลมติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกปัฏฐาน นเวทนาตติกเวทนาตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๔๔๐–๔๔๗

หน้า ๔๔๐

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและทืไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลโดยอารัมมณปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลโดยอารัมมณปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศล โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาร (ย่อ){๑๙} [๙] ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๑๘ ”

ในอธิปติปัจจัย ” ๒๓ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๒๒ ”

(ปัญหาวารพึงให้พิสดาร)

๒. เวทนาติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๒๐} [๑๐] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓){๒๑} สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุต

หน้า ๔๔๑

ด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓){๒๒} สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ){๒๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

ในอธิปติปัจจัย ” ๒๑ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๒๑ ”

๓ วิปากติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๒๔} [๑๑] สภาวธรรมที่เป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมซึ่งเป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วารสภาวธรรมที่เป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

หน้า ๔๔๒

สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากอาศัย สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร

{๒๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๒ วาร

๔. อุปาทินนติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๒๖} [๑๒] สภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร

สภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

สภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานและที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน และที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

หน้า ๔๔๓

สภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน และที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๒๗} ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร

๕. สังกิลิฏฐสังกิเลสิกติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๒๘} [๑๓] สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส และที่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร

สภาวธรรมที่เศร้าหมองและเป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

หน้า ๔๔๔

สภาวธรรมที่เศร้าหมองและเป็นอารมณ์ของสังกิเลสและที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๒๙} ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร

๖. วิตักกติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๓๐} [๑๔] สภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วารสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วารสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร{๓๑} ในเหตุปัจจัย มี ๔๙ วาร

๗. ปีติติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๓๒} [๑๕] สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วารสภาวธรรมที่สหรคตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยสุข เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วาร

หน้า ๔๔๕

สภาวธรรมที่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วาร

{๓๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๘ วาร

๘. ทัสสนติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๓๔} [๑๖] สภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ และที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

หน้า ๔๔๖

สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร (ย่อ){๓๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร

๙. ทัสสนเหตุติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๓๖} [๑๗] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๖ วาร

๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๓๘} [๑๘] สภาวธรรมซึ่งเป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร

๑๑. เสกขติกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๓๙} [๑๙] สภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร

หน้า ๔๔๗

๑๒-๑๖. ปริตตติกาทิ ๑. ปฏิจจวาร

{๔๐} [๒๐] สภาวธรรมที่เป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒๒ วาร

{๔๑} [๒๑] สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร

{๔๒} [๒๒] สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างปานกลาง อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างตํ่า เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร

{๔๓} [๒๓] สภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร

{๔๔} [๒๔] สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑๐ วาร

๑๗. อุปปันนติกะ ๗. ปัญหาวาร

{๔๕} [๒๕] สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เกิดขึ้นแล้ว เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นโดยเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้น เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นโดยเหตุปัจจัย

จบ นเวทนาตติกเวทนาตติกะ