พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกปัฏฐาน
นเวทนาตติกเวทนาตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐–๓๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๓ ในปัจจนียานุโลมติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกปัฏฐาน นเวทนาตติกเวทนาตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๔๔๐–๔๔๗
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและทืไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลโดยอารัมมณปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลโดยอารัมมณปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศล โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาร (ย่อ){๑๙} [๙] ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑๘ ”
ในอธิปติปัจจัย ” ๒๓ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒๒ ”
(ปัญหาวารพึงให้พิสดาร)
๒. เวทนาติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๐} [๑๐] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓){๒๑} สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุต
ด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓){๒๒} สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ){๒๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
ในอธิปติปัจจัย ” ๒๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒๑ ”
๓ วิปากติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๔} [๑๑] สภาวธรรมที่เป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมซึ่งเป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วารสภาวธรรมที่เป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากอาศัย สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
{๒๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๒ วาร
๔. อุปาทินนติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๖} [๑๒] สภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
สภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานและที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน และที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน และที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๒๗} ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร
๕. สังกิลิฏฐสังกิเลสิกติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๘} [๑๓] สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส และที่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
สภาวธรรมที่เศร้าหมองและเป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เศร้าหมองและเป็นอารมณ์ของสังกิเลสและที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๒๙} ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร
๖. วิตักกติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๓๐} [๑๔] สภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วารสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วารสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร{๓๑} ในเหตุปัจจัย มี ๔๙ วาร
๗. ปีติติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๓๒} [๑๕] สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วารสภาวธรรมที่สหรคตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยสุข เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วาร
สภาวธรรมที่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วาร
{๓๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๘ วาร
๘. ทัสสนติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๓๔} [๑๖] สภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ และที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร (ย่อ){๓๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร
๙. ทัสสนเหตุติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๓๖} [๑๗] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๖ วาร
๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๓๘} [๑๘] สภาวธรรมซึ่งเป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร
๑๑. เสกขติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๓๙} [๑๙] สภาวธรรมที่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร
๑๒-๑๖. ปริตตติกาทิ ๑. ปฏิจจวาร
{๔๐} [๒๐] สภาวธรรมที่เป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒๒ วาร
{๔๑} [๒๑] สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร
{๔๒} [๒๒] สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างปานกลาง อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างตํ่า เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร
{๔๓} [๒๓] สภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร
{๔๔} [๒๔] สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑๐ วาร
๑๗. อุปปันนติกะ ๗. ปัญหาวาร
{๔๕} [๒๕] สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เกิดขึ้นแล้ว เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นโดยเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้น เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นโดยเหตุปัจจัย
จบ นเวทนาตติกเวทนาตติกะ