พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน
นทัสสนัตติกนกุสลัตติกทัสสนัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๔๐–๑๐๘๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๘ ในปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน นทัสสนัตติกนกุสลัตติกทัสสนัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๕๗๘–๕๘๒
ไม่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๐๓๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๘ วาร
{๑๐๓๘} สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๓๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒๘ วาร
สภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นอัพยากฤตเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ)ในอารัมมณปัจจัย มี ๒๘ วาร
ในอธิปติปัจจัย ” ๒๘ ”
ในอนันตรปัจจัย ” ๒๘ ” ...
ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๒๘ ”
ในกัมมปัจจัย ” ๒๔ ”
ในนัตถิปัจจัย ” ๒๘ ”
ในวิคตปัจจัย ” ๒๘ ”
๘. ทัสสนติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๔๐} [๓๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๔๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๐๔๒} สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๔๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๔๔} สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๔๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๙. ทัสสนเนนเหตุติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๔๖} [๓๖] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๔๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๐๔๘} สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ){๑๐๔๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๕๐} สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๕๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๕๒} [๓๗] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๐๕๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๕๔} สภาวธรรมซึ่งเป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๕๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๐๕๖} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพานซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๕๗} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
๑๑. เสกขติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๕๘} [๓๘] สภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๕๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๖๐} สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคลซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๖๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๐๖๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและไม่เป็นของอเสกขบุคคลซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๖๓} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
๑๒. ปริตตติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๖๔} [๓๙] สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่
เป็นมหัคคตะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๐๖๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๑๐๖๖} สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๖๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๐๖๘} สภาวธรรมที่เป็นปริตตะที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๖๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑๓. ปริตตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๗๐} [๔๐] สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๑๐๗๒} สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมีที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑๔ วาร
สภาวธรรมที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ)ในอารัมมณปัจจัย มี ๒๑ วาร
๑๔. หีนติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๗๔} [๔๑] สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างปานกลางซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างตํ่าซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๐๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๗๖} สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างต่ำซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างต่ำซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๐๗๘} สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างปานกลางซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างต่ำซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑๕. มิจฉัตตนิยตติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๘๐} [๔๒] สภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๘๒} สภาวธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๘๔} สภาวธรรมที่เป็นอนิยตะซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๘๖} [๔๓] สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓๕ วาร
(สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นอัพยากฤตไม่มี)
จบ นทัสสนัตติกนกุสลัตติกทัสสนัตติกกุสลัตติกะ