arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน

นทัสสนัตติกนกุสลัตติกทัสสนัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๔๐–๑๐๘๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๘ ในปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน นทัสสนัตติกนกุสลัตติกทัสสนัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๕๗๘–๕๘๒

หน้า ๕๗๘

ไม่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๑๐๓๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๘ วาร

{๑๐๓๘} สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๓๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒๘ วาร

สภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นอัพยากฤตเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ)ในอารัมมณปัจจัย มี ๒๘ วาร

ในอธิปติปัจจัย ” ๒๘ ”

ในอนันตรปัจจัย ” ๒๘ ” ...

ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๒๘ ”

ในกัมมปัจจัย ” ๒๔ ”

ในนัตถิปัจจัย ” ๒๘ ”

ในวิคตปัจจัย ” ๒๘ ”

๘. ทัสสนติกะ ๑. กุสลติกะ

{๑๐๔๐} [๓๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๔๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๑๐๔๒} สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๔๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

หน้า ๕๗๙

{๑๐๔๔} สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๔๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

๙. ทัสสนเนนเหตุติกะ ๑. กุสลติกะ

{๑๐๔๖} [๓๖] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๔๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๑๐๔๘} สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ){๑๐๔๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

{๑๐๕๐} สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๕๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. กุสลติกะ

{๑๐๕๒} [๓๗] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๑๐๕๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

หน้า ๕๘๐

{๑๐๕๔} สภาวธรรมซึ่งเป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๕๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๑๐๕๖} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพานซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๕๗} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร

๑๑. เสกขติกะ ๑. กุสลติกะ

{๑๐๕๘} [๓๘] สภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๕๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

{๑๐๖๐} สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคลซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๖๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๑๐๖๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและไม่เป็นของอเสกขบุคคลซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๖๓} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร

๑๒. ปริตตติกะ ๑. กุสลติกะ

{๑๐๖๔} [๓๙] สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่

หน้า ๕๘๑

เป็นมหัคคตะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๑๐๖๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

{๑๐๖๖} สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๖๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๑๐๖๘} สภาวธรรมที่เป็นปริตตะที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๖๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

๑๓. ปริตตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ

{๑๐๗๐} [๔๐] สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๑๐๗๒} สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมีที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑๔ วาร

สภาวธรรมที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ)ในอารัมมณปัจจัย มี ๒๑ วาร

๑๔. หีนติกะ ๑. กุสลติกะ

{๑๐๗๔} [๔๑] สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างปานกลางซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างตํ่าซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

หน้า ๕๘๒

{๑๐๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

{๑๐๗๖} สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างต่ำซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างต่ำซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๑๐๗๘} สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างปานกลางซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างต่ำซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

๑๕. มิจฉัตตนิยตติกะ ๑. กุสลติกะ

{๑๐๘๐} [๔๒] สภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

{๑๐๘๒} สภาวธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

{๑๐๘๔} สภาวธรรมที่เป็นอนิยตะซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร

๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ

{๑๐๘๖} [๔๓] สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓๕ วาร

(สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นอัพยากฤตไม่มี)

จบ นทัสสนัตติกนกุสลัตติกทัสสนัตติกกุสลัตติกะ