arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต · เอตทัคคบาลี

วรรคที่ ๓ เล่ม ๒๐

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๗ ในเอตทัคคบาลีมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี วรรคที่ ๓ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๐ หน้า ๔๓–๔๔

หน้า ๔๓

๑๔. เอตทัคควรรค วรรคที่ ๓

{๑๔๘} [๒๐๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พระราหุล เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้ใคร่ต่อการภิกษา (๑)[๒๑๐] พระรัฏฐบาล เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้บวชด้วยศรัทธา (๒)[๒๑๑] พระกุณฑธานะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้รับสลากก่อน (๓)

[๒๑๒] พระวังคีสะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีปฏิภาณ (๔)

[๒๑๓] พระอุปเสนวังคันตบุตร เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้นำความเลื่อมใสมาโดยรอบ (๕)[๒๑๔] พระทัพพมัลลบุตร เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้จัดแจงเสนาสนะ (๖)[๒๑๕] พระปิลินทวัจฉะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้เป็นที่รักเป็นที่ชอบของเทวดาทั้งหลาย (๗)[๒๑๖] พระพาหิยทารุจีริยะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้ตรัสรู้ได้เร็วพลัน (๘)[๒๑๗] พระกุมารกัสสปะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้แสดงธรรมได้วิจิตร (๙)[๒๑๘] พระมหาโกฏฐิตะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้บรรลุปฏิสัมภิทา” (๑๑)

จบ เอตทัคควรรคที่ ๓

หน้า ๔๔

๑๔. เอตทัคควรรค วรรคที่ ๔

{๑๔๙} [๒๑๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้เป็นพหูสูต (๑)[๒๒๐] พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีสติ (๒)

[๒๒๑] พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีคติ (๓)

[๒๒๒] พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีความเพียร (๔)

[๒๒๓] พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้เป็นอุปัฏฐาก (๕)

[๒๒๔] พระอุรุเวลกัสสปะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีบริษัทมาก (๖)[๒๒๕] พระกาฬุทายี เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้ทำตระกูลให้เลื่อมใส (๗)[๒๒๖] พระพักกุละ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีอาพาธน้อย (๘)

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ท่านพระอานนท์ได้รับยกย่องในเอตทัคคะ ๕ ด้านมีอธิบาย ดังนี้ ผู้เป็นพหูสูต หมายถึงเป็นผู้ได้เรียนพระพุทธพจน์จากพระพุทธเจ้าโดยตรงดำรงทรงจำไว้มั่นดุจเป็นขุนคลังปริยัติในพระศาสนานี้ ผู้มีสติ หมายถึงเป็นผู้มีสติที่เรียนพระพุทธพจน์แล้วสามารถทรงจำระลึกนึกถึงได้มากกว่าพระเถระอื่น ๆ ผู้มีคติ หมายถึงเป็นผู้มีแนวทางการจดจำพระพุทธพจน์ได้ดี แม้จะเรียนพระพุทธพจน์ถึง ๖ หมื่นบท อาศัยแนวทางการจดจำเพียงบทเดียว ก็สามารถจดจำพระพุทธพจน์ทุกบทโดยไม่ผิดเพี้ยนจากที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้เลย ผู้มีความเพียร (ผู้มีธิติ) หมายถึงเป็นผู้มีความเพียรเรียน เพียรสาธยาย เพียรทรงจำพระพุทธพจน์ และเพียรอุปัฏฐากพระพุทธเจ้ายิ่งกว่าภิกษุอื่น ๆ ผู้เป็นอุปัฏฐาก หมายถึงเป็นผู้ปรนนิบัติพระพุทธเจ้าที่ไม่เหมือนกับภิกษุอื่น ๆ ที่ได้อุปัฏฐากพระพุทธเจ้า กล่าวคือ ภิกษุอื่น ๆ เมื่ออุปัฏฐากพระพุทธเจ้าก็ทำหน้าที่อยู่ได้ไม่นานและไม่เป็นที่สำราญพระทัย ส่วนท่านพระอานนท์นี้นับแต่วันที่ได้รับตำแหน่งอุปัฏฐาก ก็ขยันหมั่นอุปัฏฐากอยู่เสมอ จึงเป็นที่สำราญพระทัยของพระพุทธองค์ (องฺ.เอกก.อ. ๒๕๖)

จบ วรรคที่ ๓