วรรคที่ ๒ เล่ม ๒๐

เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ มโนมยํ กายํ อภินิมฺมินนฺตานํ ยทิทํ จูฬปนฺถโก. (๑)

จูฬปันถกเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้สามารถเนรมิตกาย มโนมัย (๑)

เจโตวิวฏฺฏกุสลานํ ยทิทํ จูฬปนฺถโก. (๑) (๒)

จูฬปันถกเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ฉลาดในเจโตวิวัฏ (๒)

สญฺญาวิวฏฺฏกุสลานํ ยทิทํ มหาปนฺถโก. (๓)

มหาปันถกเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ฉลาดในสัญญา วิวัฏ (๓)

อรณวิหารีนํ ยทิทํ สุภูติ. (๔)

สุภูติเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีปกติอยู่ด้วยความไม่มี กิเลส (๔)

ทกฺขิเณยฺยานํ ยทิทํ สุภูติ. (๕)

สุภูติเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นทักขิไณยบุคคล (๕)

อารญฺญกานํ ยทิทํ เรวโต ขทิรวนิโย. (๖)

เรวตขทิรวนิยะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้อยู่ป่าเป็นวัตร (๖)

ฌายีนํ ยทิทํ กงฺขาเรวโต. (๗)

กังขาเรวตะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ยินดีในฌาน (๗)

อารทฺธวีริยานํ ยทิทํ โสโณ โกฬิวิโส. (๘)

โสณโกฬิวิสะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ปรารภความ เพียร (๘)

กลฺยาณวากฺกรณานํ ยทิทํ โสโณ กุฏิกณฺโณ. (๙)

โสณกุฏิกัณณะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้กล่าวถ้อยคำ ไพเราะ (๙)

ลาภีนํ ยทิทํ สีวลี. (๑)

สีวลีเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีลาภ (๑๐)

สทฺธาธิมุตฺตานํ ยทิทํ วกฺกลีติ. (๑๑) วคฺโค ทุติโย. ๑๔. เอตทคฺควคฺค ๓. ตติยวคฺค

วักกลิเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้หลุดพ้นด้วยศรัทธา (๑๑)

ทุติยวรรค จบ