arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต · เอตทัคคบาลี

วรรคที่ ๑ เล่ม ๒๐

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๗ ในเอตทัคคบาลีมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๔. เอตทัคควรรค

หมวดว่าด้วยเอตทัคคะ

๑. ปฐมวรรค

หมวดที่ ๑

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี วรรคที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๓–๒๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๕–๒๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ รตฺตญฺญูนํ ยทิทํ อญฺญาสิโกณฺฑญฺโญ. (๑) (๑)

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ. อญฺญาสิโกณฺฑญฺโญ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย อัญญาโกณฑัญญะเลิศกว่า ภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นรัตตัญญู (๑)

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑เอตทัคคะ ในที่นี้หมายถึงเป็นยอดบ้าง เป็นผู้ประเสริฐที่สุดบ้าง (องฺ.เอกก.อ.๑/๑๘๘/๑๑๒)
  2. ๒รัตตัญญู ในที่นี้ เป็นตำแหน่งเอตทัคคะที่พระอัญญาโกณฑัญญะได้รับยกย่องจากพระพุทธเจ้า มีความ หมายว่า รู้ราตรีนาน คือบวช รู้แจ้งธรรม และเป็นพระขีณาสพก่อนพระสาวกทั้งหลาย (องฺ.เอกก.อ. ๑/๑๘๘/๑๒๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

มหาปญฺญานํ ยทิทํ สารีปุตฺโต. (๒)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

สารีบุตรเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีปัญญามาก (๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อิทฺธิมนฺตานํ ยทิทํ มหาโมคฺคลฺลาโน. (๓)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

มหาโมคคัลลานะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีฤทธิ์มาก (๓)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ธุตวาทานํ ยทิทํ มหากสฺสโป. (๔)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

มหากัสสปะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ทรงธุดงค์ และ สรรเสริญคุณแห่งธุดงค์ (๔)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ทิพฺพจกฺขุกานํ ยทิทํ อนุรุทฺโธ. (๕)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อนุรุทธะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีตาทิพย์ (๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อุจฺจากุลิกานํ ยทิทํ ภทฺทิโย กาฬิโคธายปุตฺโต. (๖)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภัททิยกาฬิโคธายบุตรเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เกิดใน ตระกูลสูง (๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

มญฺชุสฺสรานํ ยทิทํ ลกุณฺฏกภทฺทิโย. (๑) (๗)

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. ลกุฏฺฑกภทฺทิโย
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ลกุณฏกภัททิยะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีเสียง ไพเราะ (๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สีหนาทิกานํ ยทิทํ ปิณฺโฑลภารทฺวาโช. (๑)

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ. อญฺญาสิโกณฺฑญฺโญ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ปิณโฑลภารทวาชะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้บันลือ สีหนาท (๘)

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑บันลือสีหนาท ในที่นี้หมายถึงอาการที่เปล่งวาจาอย่างองอาจดุจพญาราชสีห์ในขณะที่เดินรอบ ๆ วิหาร มีใจความว่า “ผู้มีความสงสัยในมรรคและผล จงถามข้าพเจ้า” หรือแม้จะยืนตรงพระพักตร์ของพระพุทธเจ้า ก็เปล่งวาจาว่า “กิจที่จะพึงทำในพระศาสนานี้ของข้าพระองค์ถึงที่สุดแล้ว” (องฺ.เอกก.อ. ๑/๑๙๕/๑๗๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

ธมฺมกถิกานํ ยทิทํ ปุณฺโณ มนฺตาณิปุตฺโต. (๑)

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. ลกุฏฺฑกภทฺทิโย
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ปุณณมันตานีบุตรเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็น ธรรมกถึก (๙)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สงฺขิตฺเตน ภาสิตสฺส วิตฺถาเรน อตฺถํ วิภชนฺตานํ ยทิทํ มหากจฺจาโนติ. (๑๐) วคฺโค ปฐโม. ๑๔. เอตทคฺควคฺค ๒. ทุติยวคฺค

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

มหากัจจานะ เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้อธิบายความ หมายแห่งธรรมที่กล่าวไว้โดยย่อได้พิสดาร (๑๐)

ปฐมวรรค จบ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑บางแห่งใช้ กัจจายนะ

จบ วรรคที่ ๑