พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต · เอตทัคคบาลี
วรรคที่ ๑ เล่ม ๒๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๗ ในเอตทัคคบาลีมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี วรรคที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๓–๒๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๕–๒๖
เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ รตฺตญฺญูนํ ยทิทํ อญฺญาสิโกณฺฑญฺโญ. (๑) (๑)
- ๑ฉ. อญฺญาสิโกณฺฑญฺโญ
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย อัญญาโกณฑัญญะเลิศกว่า ภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นรัตตัญญู (๑)
- ๑เอตทัคคะ ในที่นี้หมายถึงเป็นยอดบ้าง เป็นผู้ประเสริฐที่สุดบ้าง (องฺ.เอกก.อ.๑/๑๘๘/๑๑๒)
- ๒รัตตัญญู ในที่นี้ เป็นตำแหน่งเอตทัคคะที่พระอัญญาโกณฑัญญะได้รับยกย่องจากพระพุทธเจ้า มีความ หมายว่า รู้ราตรีนาน คือบวช รู้แจ้งธรรม และเป็นพระขีณาสพก่อนพระสาวกทั้งหลาย (องฺ.เอกก.อ. ๑/๑๘๘/๑๒๒)
มหาปญฺญานํ ยทิทํ สารีปุตฺโต. (๒)
สารีบุตรเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีปัญญามาก (๒)
อิทฺธิมนฺตานํ ยทิทํ มหาโมคฺคลฺลาโน. (๓)
มหาโมคคัลลานะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีฤทธิ์มาก (๓)
ธุตวาทานํ ยทิทํ มหากสฺสโป. (๔)
มหากัสสปะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ทรงธุดงค์ และ สรรเสริญคุณแห่งธุดงค์ (๔)
ทิพฺพจกฺขุกานํ ยทิทํ อนุรุทฺโธ. (๕)
อนุรุทธะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีตาทิพย์ (๕)
อุจฺจากุลิกานํ ยทิทํ ภทฺทิโย กาฬิโคธายปุตฺโต. (๖)
ภัททิยกาฬิโคธายบุตรเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เกิดใน ตระกูลสูง (๖)
มญฺชุสฺสรานํ ยทิทํ ลกุณฺฏกภทฺทิโย. (๑) (๗)
- ๑ฉ.ม. ลกุฏฺฑกภทฺทิโย
ลกุณฏกภัททิยะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีเสียง ไพเราะ (๗)
สีหนาทิกานํ ยทิทํ ปิณฺโฑลภารทฺวาโช. (๑)
- ๑ฉ. อญฺญาสิโกณฺฑญฺโญ
- ๑บันลือสีหนาท ในที่นี้หมายถึงอาการที่เปล่งวาจาอย่างองอาจดุจพญาราชสีห์ในขณะที่เดินรอบ ๆ วิหาร มีใจความว่า “ผู้มีความสงสัยในมรรคและผล จงถามข้าพเจ้า” หรือแม้จะยืนตรงพระพักตร์ของพระพุทธเจ้า ก็เปล่งวาจาว่า “กิจที่จะพึงทำในพระศาสนานี้ของข้าพระองค์ถึงที่สุดแล้ว” (องฺ.เอกก.อ. ๑/๑๙๕/๑๗๗)
ธมฺมกถิกานํ ยทิทํ ปุณฺโณ มนฺตาณิปุตฺโต. (๑)
- ๑ฉ.ม. ลกุฏฺฑกภทฺทิโย
ปุณณมันตานีบุตรเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็น ธรรมกถึก (๙)
สงฺขิตฺเตน ภาสิตสฺส วิตฺถาเรน อตฺถํ วิภชนฺตานํ ยทิทํ มหากจฺจาโนติ. (๑๐) วคฺโค ปฐโม. ๑๔. เอตทคฺควคฺค ๒. ทุติยวคฺค
จบ วรรคที่ ๑