วรรคที่ ๓ เล่ม ๒๐

ภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุรุษจะพึงเป็นท้าวสักกะ ... จะพึงเป็นมาร ... จะพึงเป็นพรหมนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้” (๔-๖)

{๑๖๗} [๒๘๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่วิบากอันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจแห่งกายทุจริตจะพึงบังเกิดนั้น มิใช่ฐานะมิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แต่ข้อที่วิบากอันไม่ปรารถนา ไม่น่าใคร่ ไม่น่าพอใจแห่งกายทุจริตจะพึงบังเกิดนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้” (๗){๑๖๘} [๒๘๕-๒๘๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่วิบากอันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจแห่งวจีทุจริต ...

{๑๖๙} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่วิบากอันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจแห่งมโนทุจริตจะพึงบังเกิดนั้น มิใช่ฐานะมิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แต่ข้อที่วิบากอันไม่น่าปรารถนา ไม่น่าใคร่ ไม่น่าพอใจแห่งมโนทุจริตจะพึงบังเกิดนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้” (๘-๙)

จบ อัฏฐานบาลี วรรคที่ ๒

๑๕. อัฏฐานบาลี วรรคที่ ๓

{๑๗๐} [๒๘๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่วิบากอันไม่น่าปรารถนา ไม่น่าใคร่ ไม่น่าพอใจแห่งกายสุจริตจะพึงบังเกิดนั้น มิใช่ฐานะมิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แต่ข้อที่วิบากอันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจแห่งกายสุจริตจะพึงบังเกิดนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้” (๑){๑๗๑} [๒๘๘-๒๘๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่วิบากอันไม่น่าปรารถนา ไม่น่าใคร่ ไม่น่าพอใจ แห่งวจีสุจริต...

{๑๗๒} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่วิบากอันไม่น่าปรารถนา ไม่น่าใคร่ ไม่น่าพอใจแห่งมโนสุจริตจะพึงบังเกิดนั้น มิใช่ฐานะมิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แต่ข้อที่วิบากอันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจแห่งมโนสุจริตจะพึงบังเกิดนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้” (๒-๓)

{๑๗๓} [๒๙๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้มีความเพียบพร้อมด้วยกายทุจริตหลังจากตายไปพึงเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์เพราะความเพียบพร้อมด้วยกายทุจริตเป็นเหตุเป็นปัจจัยนั้น มิใช่ฐานะมิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แต่ข้อที่บุคคลผู้เพียบพร้อมด้วยกายทุจริตหลังจากตายไปพึงเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรกเพราะความเพียบพร้อมด้วยกายทุจริตเป็นเหตุเป็นปัจจัยนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้” (๔){๑๗๔} [๒๙๑-๒๙๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้มีความเพียบพร้อมด้วยวจีทุจริต...

{๑๗๕} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้เพียบพร้อมด้วยมโนทุจริตหลังจากตายไปพึงเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์เพราะความเพียบพร้อมด้วยมโนทุจริตเป็นเหตุเป็นปัจจัยนั้น มิใช่ฐานะมิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แต่ข้อที่บุคคลผู้เพียบพร้อมด้วยมโนทุจริตหลังจากตายไปพึงเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรกเพราะความเพียบพร้อมด้วยมโนทุจริตเป็นเหตุเป็นปัจจัยนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้” (๕-๖){๑๗๖} [๒๙๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้มีความเพียบพร้อมด้วยกายสุจริตหลังจากตายไปพึงเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรกเพราะความเพียบพร้อมด้วยกายสุจริตเป็นเหตุเป็นปัจจัยนั้น มิใช่ฐานะมิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แต่ข้อที่บุคคลผู้เพียบพร้อมด้วยกายสุจริตหลังจากตายไป พึงเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์เพราะความเพียบพร้อมด้วยกายสุจริตเป็นเหตุเป็นปัจจัยนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้” (๗)

{๑๗๗} [๒๙๔-๒๙๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้มีความเพียบพร้อมด้วยวจีสุจริต...

{๑๗๘} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้มีความเพียบพร้อมด้วยมโนสุจริตหลังจากตายไปพึงเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก เพราะความเพียบพร้อมด้วยมโนสุจริตเป็นเหตุเป็นปัจจัยนั้น มิใช่ฐานะมิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แต่ข้อที่บุคคลผู้เพียบพร้อมด้วยมโนสุจริตหลังจากตายไปพึงเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์เพราะความเพียบพร้อมด้วยมโนสุจริตเป็นเหตุเป็นปัจจัยนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้” (๘-๙)

จบ อัฏฐานบาลี วรรคที่ ๓

๑๖. เอกธัมมบาลี วรรคที่ ๑

ว่าด้วยธรรมที่อำนวยผลให้บรรลุนิพพาน

{๑๗๙} [๒๙๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมอย่างหนึ่งที่บุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความเบื่อหน่ายโดยส่วนเดียว เพื่อความคลายกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน ธรรมอย่างหนึ่งคืออะไร คือ พุทธานุสสติ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมอย่างหนึ่งนี้แลที่บุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความเบื่อหน่ายโดยส่วนเดียว เพื่อความคลายกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน” (๑){๑๘๐} [๒๙๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมอย่างหนึ่งที่บุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความเบื่อหน่ายโดยส่วนเดียว เพื่อความคลายกำหนัด