๖. กาลทานสูตร เล่ม ๒๒

๕. ทานานิสังสสูตร

ว่าด้วยอานิสงส์การให้ทาน ๕ ประการ

{๓๕} [๓๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์แห่งการให้ทานมี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ผู้ให้ทานย่อมเป็นที่รักที่ชอบใจของชนหมู่มาก

(๒) สัตบุรุษผู้สงบย่อมคบหาผู้ให้ทาน

(๓) ชื่อเสียงอันงามของผู้ให้ทานย่อมขจรไป

(๔) ผู้ให้ทานย่อมไม่ห่างเหินจากธรรมของคฤหัสถ์

(๕) ผู้ให้ทานหลังจากตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์แห่งการให้ทานมี ๕ ประการนี้แล”

ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก ชื่อว่าดำเนินตามธรรมเนียมของ

สัตบุรุษ สัตบุรุษผู้สงบ ผู้สำรวมอินทรีย์ ประพฤติ

พรหมจรรย์ ย่อมคบหาผู้ให้ทานทุกเมื่อ

สัตบุรุษเหล่านั้นก็จะแสดงธรรมอันเป็นเครื่องบรรเทา

สรรพทุกข์แก่เขา ซึ่งเขารู้ทั่วถึงแล้ว จะเป็นผู้ไม่มีอาสวะ

ปรินิพพานในโลกนี้ได้

๖. กาลทานสูตร

ว่าด้วยกาลทาน ๕ ประการ

{๓๖} [๓๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กาลทาน (ทานอันสมควร) มี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ให้ทานแก่ผู้มาสู่ถิ่นของตน

(๒) ให้ทานแก่ผู้เดินทาง

(๓) ให้ทานแก่คนไข้

(๔) ให้ทานในเวลาเกิดข้าวยากหมากแพง

(๕) ให้ข้าวใหม่ผลไม้ใหม่แก่ผู้มีศีล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กาลทานมี ๕ ประการนี้แล”

ผู้มีปัญญา รู้ความต้องการ ปราศจากความตระหนี่

ย่อมให้ทานในกาลที่ควรให้ บุคคลให้ทานตามกาล ในพระ

อริยเจ้าทั้งหลายผู้ปฎิบัติซื่อตรงผู้คงที่แล้ว ทักขิณาทาน

ของบุคคลผู้มีใจผ่องใสนั้นย่อมมีผลไพบูลย์

คนเหล่าใดอนุโมทนาหรือช่วยเหลือในทักขิณาทานนั้น ทักขิณาทานนั้นย่อมไม่มีผลบกพร่องเพราะการอนุโมทนาหรือการช่วยเหลือนั้น แม้คนที่อนุโมทนาหรือช่วยเหลือ

เหล่านั้นก็มีส่วนแห่งบุญด้วย

เพราะฉะนั้น อย่ามีจิตท้อถอยให้ทานในเขตบุญที่มี

ผลมากบุญทั้งหลายย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในปรโลก

๗. โภชนทานสูตร

ว่าด้วยการให้โภชนะเป็นการให้ฐานะ ๕

{๓๗} [๓๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทายกผู้ให้โภชนะเป็นทานชื่อว่าให้ฐานะ ๕ อย่างแก่ปฏิคาหก ฐานะ ๕ อย่างคืออะไรบ้าง คือ