พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · ทุจริตวรรค
๗. อปรวจีทุจริตสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในทุจริตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ ทุจริตวรรค อปรวจีทุจริตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๘๓–๓๘๓
๗. ทุติยวจีทุจริตสูตร
ว่าด้วยโทษของวจีทุจริตและคุณของวจีสุจริต
{๒๔๗} [๒๔๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในเพราะวจีทุจริตมี ๕ ประการนี้ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในเพราะวจีสุจริตมี ๕ ประการนี้ ...”
๘. ทุติยมโนทุจริตสูตร
ว่าด้วยโทษของมโนทุจริตและคุณของมโนสุจริต
{๒๔๘} [๒๔๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในเพราะมโนทุจริตมี ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) แม้ตนเองก็ติเตียนตนเองได้
(๒) วิญญูชนพิจารณาแล้วย่อมตำหนิ
(๓) ชื่อเสียงชั่วย่อมฟุ้งไป (๔) เสื่อมจากสัทธรรม
(๕) ตั้งอยู่ในอสัทธรรม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในเพราะมโนทุจริต ๕ ประการนี้แล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในเพราะมโนสุจริตมี ๕ ประการนี้ อานิสงส์ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) แม้ตนเองก็ติเตียนตนเองไม่ได้
(๒) วิญญูชนพิจารณาแล้วย่อมสรรเสริญ
(๓) ชื่อเสียงอันงามย่อมฟุ้งไป (๔) เสื่อมจากอสัทธรรม
(๕) ตั้งอยู่ในสัทธรรม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในเพราะมโนสุจริตมี ๕ ประการนี้แล”
จบ ๗. อปรวจีทุจริตสูตร