สัจฉิกาตัพพธรรมสูตร เล่ม ๒๔

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรบำเพ็ญ”

๘. พหุลีกาตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้มากและไม่ควรทำให้มาก

{๑๕๒} [๑๕๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้มากและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้มาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้มาก”

-------------------------------

๙. อนุสสริตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรระลึกและไม่ควรระลึก

{๑๕๓} [๑๕๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรระลึกและธรรมที่ ไม่ควรระลึกแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรระลึกเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรระลึก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรระลึกเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรระลึก”

๑๐. สัจฉิกาตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้แจ้งและไม่ควรทำให้แจ้ง

{๑๕๔} [๑๕๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้งและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน คือ

(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ

นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้แจ้ง”

จบ อริยมัคควรรคที่ ๕

จบ ตติยปัณณาสก์

๔. จตุตถปัณณาสก์

๑. ปุคคลวรรค

๑. เสวิตัพพสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้ควรเสวนาและไม่ควรเสวนา

{๑๕๕} [๑๕๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ไม่ควรเสวนาด้วย ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้มีความเห็นผิด (๒) เป็นผู้มีความดำริผิด

(๓) เป็นผู้มีวาจาผิด (๔) เป็นผู้มีการงานผิด

(๕) เป็นผู้มีการเลี้ยงชีพผิด (๖) เป็นผู้มีความพยายามผิด

(๗) เป็นผู้มีความระลึกผิด (๘) เป็นผู้มีความตั้งใจผิด

(๙) เป็นผู้มีความรู้ผิด (๑๐) เป็นผู้มีความหลุดพ้นผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ไม่ควรเสวนาด้วย

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการควรเสวนา ด้วย ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้มีความเห็นชอบ (๒) เป็นผู้มีความดำริชอบ

(๓) เป็นผู้มีวาจาชอบ (๔) เป็นผู้มีการงานชอบ

(๕) เป็นผู้มีการเลี้ยงชีพชอบ (๖) เป็นผู้มีความพยายามชอบ

(๗) เป็นผู้มีความระลึกชอบ (๘) เป็นผู้มีความตั้งใจชอบ

(๙) เป็นผู้มีความรู้ชอบ (๑๐) เป็นผู้มีความหลุดพ้นชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แลควรเสวนาด้วย”