พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · สาธุวรรค
อริยธรรมสูตร เล่ม ๒๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๑ ในสาธุวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ สาธุวรรค อริยธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๓๖–๒๓๖
๒. อริยธัมมสูตร
ว่าด้วยอนริยธรรมและอริยธรรม
{๑๓๕} [๑๓๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอริยธรรมและอนริยธรรม แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้น ทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อนริยธรรมเป็นไฉนคือ
(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ
นี้เรียกว่าอนริยธรรม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อริยธรรมเป็นไฉน คือ
(๑) สัมมาทิฏฐิ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ
นี้เรียกว่าอริยธรรม”
๓. กุสลสูตร
ว่าด้วยกุศลธรรมและอกุศลธรรม
{๑๓๖} [๑๓๖] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงกุศลธรรมและอกุศลธรรม แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุ เหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อกุศลธรรมเป็นไฉน คือ
(๑) มิจฉาทิฏฐิ... (๑๐) มิจฉาวิมุตติ
นี้เรียกว่าอกุศลธรรม
จบ อริยธรรมสูตร