อธรรมสูตร ที่ ๓ เล่ม ๒๔

๗. ตติยอธัมมสูตร

ว่าด้วยสิ่งที่ไม่เป็นธรรมและเป็นธรรม

{๑๖๒} [๑๗๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งที่ไม่เป็นธรรมและสิ่งที่เป็นธรรมบุคคลควรทราบ สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์และสิ่งที่เป็นประโยชน์บุคคลก็ควรทราบ ครั้นทราบสิ่งที่ไม่เป็นธรรมและสิ่งที่เป็นธรรม ทั้งสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์และสิ่ง ที่เป็นประโยชน์แล้วพึงปฏิบัติตามสิ่งที่เป็นธรรมและสิ่งที่เป็นประโยชน์ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งที่ไม่เป็นธรรมเป็นไฉน สิ่งที่เป็นธรรมเป็นไฉน สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์เป็นไฉน และสิ่งที่เป็นประโยชน์เป็นไฉน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การฆ่าสัตว์เป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม เจตนางดเว้น จากการฆ่าสัตว์เป็นสิ่งที่เป็นธรรม อกุศลธรรมอันเลวทรามไม่น้อยซึ่งมีการฆ่าสัตว์เป็นปัจจัยเกิดขึ้น นี้เป็นสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ และกุศลธรรมไม่ น้อยซึ่งมีเจตนางดเว้นจา <*> การฆ่าสัตว์เป็นปัจจัยถึงความเจริญบริบูรณ์ นี้เป็น สิ่งที่เป็นประโยชน์ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การลักทรัพย์เป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม เจตนางดเว้นจากการลักทรัพย์เป็นสิ่งที่เป็นธรรม ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การประพฤติผิดในกามเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม เจตนา งดเว้นการประพฤติผิดในกามเป็นสิ่งที่เป็นธรรม ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การพูดเท็จเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม เจตนางดเว้น จากการพูดเท็จเป็นสิ่งที่เป็นธรรม ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การพูดส่อเสียดเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม เจตนางด เว้นจากการพูดส่อเสียดเป็นสิ่งที่เป็นธรรม ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การพูดคำหยาบเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม เจตนางด เว้นจากการพูดคำหยาบเป็นสิ่งที่เป็นธรรม ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การพูดเพ้อเจ้อเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม เจตนางดเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อเป็นสิ่งที่เป็นธรรม ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความโลภอยากได้ของของผู้อื่นเป็นสิ่งที่ไม่เป็น ธรรม ความไม่โลภอยากได้ของของผู้อื่นเป็นสิ่งที่เป็นธรรม ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความคิดปองร้ายผู้อื่นเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม ความไม่คิดปองร้ายผู้อื่น เป็นสิ่งที่เป็นธรรม ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความเห็นผิดเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม ความเห็นชอบ เป็นสิ่งที่เป็นธรรม อกุศลธรรมอันเลวทรามไม่น้อยซึ่งมีความเห็นผิดเป็นปัจจัยเกิดขึ้น นี้เป็นสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ และกุศลธรรมไม่น้อยซึ่งมีความเห็นชอบเป็นปัจจัยถึงความเจริญบริบูรณ์ นี้เป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งที่ไม่เป็นธรรมและสิ่งที่เป็นธรรมบุคคลควรทราบ สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์และสิ่งที่เป็นประโยชน์บุคคลก็ควรทราบ ครั้นทราบสิ่งที่ไม่เป็นธรรมและสิ่งที่เป็นธรรม ทั้งสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์และสิ่งที่ เป็นประโยชน์แล้วพึงปฏิบัติตามสิ่งที่เป็นธรรมและสิ่งที่เป็นประโยชน์ คำที่ เรากล่าวดังนี้ เราอาศัยความข้อนี้กล่าวแล้ว”

๘. กัมมนิทานสูตร

ว่าด้วยเหตุแห่งการฆ่าสัตว์มี ๓ อย่าง

{๑๖๓} [๑๗๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แม้การฆ่าสัตว์เราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็นเหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

แม้การลักทรัพย์เราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็นเหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

-----------------------------------

แม้การประพฤติผิดในกามเราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็นเหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

แม้การพูดเท็จเราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็นเหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

แม้การพูดส่อเสียดเราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็นเหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

แม้การพูดคำหยาบเราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็นเหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

แม้การพูดเพ้อเจ้อเราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็นเหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

แม้ความโลภอยากได้ของของผู้อื่นเราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็นเหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

แม้ความคิดปองร้ายผู้อื่นเราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็น เหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

แม้ความเห็นผิด เราก็กล่าวว่ามี ๓ อย่าง คือ มีโลภะเป็นเหตุบ้าง มีโทสะเป็นเหตุบ้าง มีโมหะเป็นเหตุบ้าง

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โลภะเป็นเหตุเป็นแดนเกิดของกรรม โทสะเป็นเหตุเป็นแดนเกิดของกรรม โมหะเป็นเหตุเป็นแดนเกิดของกรรม ความสิ้นไปแห่งเหตุของกรรมย่อมมีได้เพราะความสิ้นไปแห่งโลภะ ความสิ้นไปแห่งเหตุของกรรมย่อมมีได้เพราะความสิ้นไปแห่งโทสะ ความสิ้นไปแห่งเหตุของกรรม ย่อมมีได้เพราะความสิ้นไปแห่งโมหะด้วยประการอย่างนี้แล”