ติวิธสูตร เล่ม ๒๔

ภิกษุทั้งหลาย ปาณาติบาต เรากล่าวว่า มี ๓ อย่างคือ

๑. ปาณาติบาตมีโลภะเป็นเหตุ

๒. ปาณาติบาตมีโทสะเป็นเหตุ

๓. ปาณาติบาตมีโมหะเป็นเหตุ

อทินนาทาน เรากล่าวว่า มี ๓ อย่าง คือ

๑. อทินนาทานมีโลภะเป็นเหตุ

๒. อทินนาทานมีโทสะเป็นเหตุ

๓. อทินนาทานมีโมหะเป็นเหตุ

กาเมสุมิจฉาจาร เรากล่าวว่า มี ๓ อย่าง คือ

๑. กาเมสุมิจฉาจารมีโลภะเป็นเหตุ

๒. กาเมสุมิจฉาจารมีโทสะเป็นเหตุ

๓. กาเมสุมิจฉาจารมีโมหะเป็นเหตุ

มุสาวาท เรากล่าวว่า มี ๓ อย่าง คือ

๑. มุสาวาทมีโลภะเป็นเหตุ

๒. มุสาวาทมีโทสะเป็นเหตุ

๓. มุสาวาทมีโมหะเป็นเหตุ

ปิสุณาวาจา เรากล่าวว่า มี ๓ อย่าง คือ

๑. ปิสุณาวาจามีโลภะเป็นเหตุ

๒. ปิสุณาวาจามีโทสะเป็นเหตุ

๓. ปิสุณาวาจามีโมหะเป็นเหตุ

ผรุสวาจา เรากล่าวว่า มี ๓ อย่าง คือ

๑. ผรุสวาจามีโลภะเป็นเหตุ

๒. ผรุสวาจามีโทสะเป็นเหตุ

๓. ผรุสวาจามีโมหะเป็นเหตุ

สัมผัปปลาปะ เรากล่าวว่า มี ๓ อย่าง คือ

๑. สัมผัปปลาปะมีโลภะเป็นเหตุ

๒. สัมผัปปลาปะมีโทสะเป็นเหตุ

๓. สัมผัปปลาปะมีโมหะเป็นเหตุ

อภิชฌา เรากล่าวว่า มี ๓ อย่าง คือ

๑. อภิชฌามีโลภะเป็นเหตุ

๒. อภิชฌามีโทสะเป็นเหตุ

๓. อภิชฌามีโมหะเป็นเหตุ

พยาบาท เรากล่าวว่า มี ๓ อย่าง คือ

๑. พยาบาทมีโลภะเป็นเหตุ

๒. พยาบาทมีโทสะเป็นเหตุ

๓. พยาบาทมีโมหะเป็นเหตุ

มิจฉาทิฏฐิ เรากล่าวว่า มี ๓ อย่าง คือ

๑. มิจฉาทิฏฐิมีโลภะเป็นเหตุ

๒. มิจฉาทิฏฐิมีโทสะเป็นเหตุ

๓. มิจฉาทิฏฐิมีโมหะเป็นเหตุ

ภิกษุทั้งหลาย โลภะเป็นเหตุเกิดแห่งกรรม โทสะเป็นเหตุเกิดแห่งกรรม โมหะ เป็นเหตุเกิดแห่งกรรม เพราะโลภะสิ้นไป เหตุเกิดแห่งกรรมจึงสิ้นไป เพราะโทสะสิ้นไป เหตุเกิดแห่งกรรมจึงสิ้นไป เพราะโมหะสิ้นไป เหตุเกิดแห่งกรรมจึงสิ้นไป

กัมมนิทานสูตรที่ ๘ จบ