พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · อาปายิกวรรค
อาปายิกสูตร เล่ม ๒๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๕๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอาปายิกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ อาปายิกวรรค อาปายิกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๐ หน้า ๔๐๑–๔๐๑
(๑๒) ๒. อาปายิกวรรค
๑. อาปายิกสูตร
ว่าด้วยบุคคล ๓ ประเภทที่ต้องไปอบายภูมิ
{๕๕๓} [๑๐๓๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายบุคคล ๓ ประเภทนี้จักต้องไปอบายจักต้องไปนรกเพราะไม่ละการกระทำนี้ บุคคล ๓ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ(๑) ผู้ที่ไม่ใช่พรหมจารีแต่ปฏิญาณตนว่าเป็นพรหมจารี
(๒) คนที่โจทท่านที่มีพรหมจรรย์บริสุทธิ์ ประพฤติพรหมจรรย์หมดจด ด้วยกรรมเป็นข้าศึกแก่พรหมจรรย์อันไม่มีมูล(๓) คนที่มีวาทะอย่างนี้มีทิฏฐิอย่างนี้ว่า ‘โทษในกามไม่มี’ ถึงความเป็นผู้ตกในกามทั้งหลาย
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ ประเภทนี้จักต้องไปอบาย จักต้องไปนรกเพราะไม่ละการกระทำนี้”
๒. ทุลลภสูตร
ว่าด้วยบุคคลหาได้ยาก ๓ ประเภท
{๕๕๔} [๑๐๓๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความปรากฏแห่งบุคคล ๓ ประเภท หาได้ยากในโลก บุคคล ๓ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ(๑) พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
(๒) บุคคลผู้แสดงธรรมวินัยที่พระตถาคตประกาศแล้ว
(๓) กตัญญูกตเวทีบุคคล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความปรากฏแห่งบุคคล ๓ ประเภทนี้แลหาได้ยากในโลก”
จบ อาปายิกสูตร